Συμπλήρωσε το email σου για να δέχεσαι τις ενημερώσεις του blog μέσω e-mail:
 

Αρχείο μήνα: Φεβρουαρίου, 2009

Άντρας που δεν έκλαψε » View Comments
Κάτω από: Personal Thinking — Φεβρουαρίου 27th, 2009
Dali, 1958, The Ascension of Christ

Dali, 1958, The Ascension of Christ

Ο άντρας που κατάφερε να κλάψει για μια γυναίκα ενδυνάμωσε τον ανδρισμό του ξεπερνώντας τον. Το απόλυτο της γαλήνης βιώνεται κατά τη διάρκεια του στεγνώματος των δακρύων, που θυμίζουν κάθαρση ατόφια βγαλμένη από αρχαιοελληνική τραγωδία (οι σύγχρονες δεν έχουν κάθαρση).

Τα συναισθήματα της διαδικασίας αυτής δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε χαρτί, πόσο μάλλον σε οθόνη. Πως να βρεις τη λέξη που περιγράφει την οργή και τη λατρεία μαζί; Πως να εξηγήσεις το προσωρινό μίσος που στέκεται απέναντι στη μόνιμη κεκτημένη αγάπη;

Το κλάμα σαν γεγονός είναι το αποτέλεσμα της απώλειας ισορροπίας μιας σχέσης ή μιας κατάστασης. Το κλάμα σαν φαινόμενο όμως, αγγίζει το μέγιστο της φυσικής, πνευματικής και εγκεφαλικής ισορροπίας. Δεν αποτελείται από κυκλοθυμικές εναλλαγές συναισθημάτων αλλά από την παράλληλη παρουσία αυτών. Το εξαιρετικό χαρακτηριστικό των εν λόγω συναισθημάτων είναι ο οξύμωρος χαρακτήρας τους.  Η αρμονία της συνύπαρξης τους, προκαλεί την αποφόρτιση που προκύπτει μετά. Το κλάμα σαν διαδικασία, δεδομένου ότι δεν πρόκειται για κλαψομουνίαση καταλήγει στον πολυπόθητο συναισθηματικό εξαγνισμό, παρόλο που αυτός ουδέποτε είναι ο αυτοσκοπός.

Το μυαλό μας, μέσω του κορμιού μας, βρίσκει ακόμη ένα τρόπο να μας θυμίσει ότι μας προστατεύει. Η αντίληψη της (αυτο)προστασίας είναι η κινητήριος δύναμη της ελπίδας που χύνεται στις φλέβες και κυριεύει την ύπαρξη μας. Ο εαυτός μας, είναι εκείνος που μπορεί να μας πει ότι «όλα θα πάνε καλά» χωρίς να ακουστεί κλισέ αρλούμπα.  Αυτός – ο εαυτός – σαν εγγυητής είναι ο μόνος κατάλληλος να εγγυηθεί το αποτέλεσμα, ή τουλάχιστον την εξασφάλιση της αποκατάστασης του σφάλματος που ενδεχομένως να προκύψει από το ρίσκο. Το κλάμα λοιπόν, είναι ακόμη ένα τρανό παράδειγμα, μια υπεράσπιση της άποψης ότι η ελπίδα κρύβεται μέσα μας, ότι η ελπίδα είναι μέρος μας.

Αφιερωμένο στους φίλους μου, που είναι παράλληλα ευαίσθητοι και κάφροι.. κατά το «και του σαλονιού και του λιμανιού».
ΗΝΩΜΕΝΑ ΒΟΥΣΤΑΣΙΑ: συνεταιρισμός προγερόντων » View Comments
Κάτω από: Διάφορα — Φεβρουαρίου 26th, 2009

boustasia.blogspot.com: Οι καλύτερες πέννες του ελληνικού ιστολογείν ζωγραφίζουν μαζί. Συν-αγωνίζονται χωρίς το αντα- στην κατηγορία των βαρέων βαρών. Η μόνη εγγύηση είναι ότι – δεδομένου ενός ελάχιστου μέσου δείκτη νοημοσύνης – αποκλείεται να μείνεις αδιάφορος. Μετά από εντεταμένη ανάγνωση των αθλητών, οι μόνες αντιδράσεις είναι δυο. Η πρώτη, αυτή που ξεπετάγεται από το δικό μου μέσα, είναι να πετάξω ότι στυλό και μολύβι έχω και να γίνω οικοδόμος με την ελπίδα ότι θα βρω την κλίση μου. Η δεύτερη (γεια σου Σίμο) είναι η πρόκληση της καλλιέργειας ενός καλύτερου συγγραφικού εαυτού, ενός καλλιεργημένου συνόλου ποιότητας ιδεών και αποτύπωσης. Πήγαινε τώρα να τους διαβάσεις

Σ’αγαπώ » View Comments
Κάτω από: Διάφορα — Φεβρουαρίου 24th, 2009

«Σε αγαπώ περισσότερο απ’ τον εαυτό μου», είπε εκείνος.
«Τότε δε μ’ αγαπάς αρκετά», αποκρίθηκε εκείνη.
«Σ’αγαπώ. Γιατί δε με πιστεύεις»;
«Επειδή όταν αγαπάμε πραγματικά, αγαπάμε πρώτα τον εαυτό μας. Αγάπη σημαίνει να βλέπεις τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια του άλλου και να θέλεις να τον μοιραστείς μαζί του».

Πρύτανης και Ευρωεκλογές » View Comments
Κάτω από: Politics — Φεβρουαρίου 12th, 2009

Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου εξέφρασε πρόθεση να «μεταπηδήσει από την ακαδημαϊκή καριέρα στον πολιτικό στίβο» μέσω του ΔΗΣΥ όπως μας λέει ο Πολίτης (12/02/2009, Σελίδα: 4). Διάφορα ερωτήματα ξεπετάγονται στο μυαλό μου. Πχ, γιατί ένας ακαδημαϊκός (του βεληνεκούς του) να θέλει να εγκαταλείψει την ακαδημία; Ποιος άλλος λόγος υπάρχει πέραν των προσωπικών φιλοδοξιών του πρύτανη; Όταν βλέπω ακαδημαϊκούς και πολιτικούς να μπλέκουν τα μπούτια τους είμαι επιφυλακτικός, επειδή στο τέλος πάντα πληρώνει τη νύφη η παιδεία. Φυσικά ο άνθρωπος μπορεί απλά να ήθελε αλλαγή και να είμαι εγώ καχύποπτος. Μακάρι.

Απάντηση στο Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Η.Β. » View Comments
Κάτω από: Politics — Φεβρουαρίου 11th, 2009

Salvador Dali, 1982, Warrior

Salvador Dali, 1982, Warrior

Ο γραμματέας αποδημων και διεθνων σχέσεων της παράταξης «Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Η.Β.» προέβη σε εναντίον μου προσωπική επίθεση στην εφημερίδα κυπριακό Ποντίκι καθώς και στην ιστοσελίδα της παράταξης του. Η αποδελτίωση από το Ποντίκι βρίσκεται εδώ. Πιο κάτω ακολουθεί ανοιχτή επιστολή στον κ. Λάμπρο Καούλλα, Γραμματέα Αποδήμων και Διεθνών Σχέσεων της εν λόγω παράταξης και συντάκτη του λιβελλογραφήματος εις βάρος μου.

Κύριε Καούλλα,

Διάβασα το άρθρο σας, όπως είχα διαβάσει και τα ηλεκτρονικά μηνύματα που μου στείλατε αναφορικά με κάποιες προηγούμενες δημοσιεύσεις που είχα κάνει στο προσωπικό μου ιστολόγιο. Μπαίνω στη διαδικασία να απαντήσω γιατί δώσατε στο θέμα δημόσια διάσταση και οφείλω να φύγω τη λάσπη που ρίξατε στο πρόσωπο μου.

Αρχικά, να διορθώσω μια σημαντική ανακρίβεια σας. Δεν είμαι πρόεδρος της Δ.Κ.Κ.Φ. Αγώνας Η.Β. Όταν λασπολογείτε, φροντίστε αν μη τι άλλο να ξέρετε τα δεδομένα. Πέραν τούτου, το παρόν ιστολόγιο είναι προσωπικό, δημόσιο και ανοιχτό στον διάλογο. Το ότι είναι προσωπικό, σημαίνει ότι οι καταχωρήσεις του αντιπροσωπεύουν εμένα και μόνο. Το ότι είναι δημόσιο σημαίνει ότι είναι προσβάσιμο σε όλους. Το ότι είναι ανοιχτό στον διάλογο, σημαίνει ότι αν εσείς διαφωνείτε μπορείτε να προβάλετε τη διαφωνία σας στα σχόλια (κάτω δηλαδή από το άρθρο) και να εμπλακείτε σε διάλογο. Αν ανατρέξετε σε προηγούμενες καταχωρήσεις, θα δείτε ότι δεν αφαιρώ ποτέ σχόλια. Όπως πολύ καλά καταλαβαίνετε, διάθεση για διάλογο υπάρχει. Αν δεν υπήρχε απλά δεν θα επέτρεπα τη δυνατότητα σχολιασμού ή θα λογόκρινα τα σχόλια.

Το πρόβλημα σας ήταν ότι σε κάποιες περιπτώσεις ταύτισα την παράταξη σας με τη Χρυσή Αυγή. Μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας με απεσταλμένο από εσάς στέλεχος της παράταξης σας, εξέφρασα την πρόθεση μου για εξεύρεση μέσης λύσης. Το αίτημα σας ήταν να αφαιρέσω την καταχώρηση, κάτι που σας ξεκαθάρισα ότι δεν επρόκειτο να γίνει. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Όταν γράφεις κάτι σε δημόσιο χώρο, αποτελεί δημόσιο δεδομένο και η αφαίρεση του δε σημαίνει και αναίρεση του. Αυτός ήταν μάλιστα και ο λόγος που πρότεινα μια εναλλακτική διευθέτηση στον «συναγωνιστή» σας και κατ’ επέκταση σε εσάς. Του πρότεινα, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, να δημοσιεύσω μια άλλη – διορθωτική αν θέλετε – καταχώρηση που να αναιρεί την ταύτιση με τη Χρυσή Αυγή και να εστιάζει μόνο στους λόγους που έχω πρόβλημα με την παράταξη σας (που δεν διαφέρουν ιδιαίτερα). Εσείς όμως, σαν δημοκρατικοί άνθρωποι που είστε δεν δεχτήκατε μέσες λύσεις. Επιμείνατε στο αίτημα διαγραφής των προηγούμενων καταχωρήσεων. Κύριε Καούλλα, στη δημοκρατία όταν διαφωνούμε συζητάμε και βρίσκουμε διεξόδους. Το κύριο χαρακτηριστικό της δημοκρατίας είναι η χρήση της σαν όργανο εξομάλυνσης διαφωνιών μέσω της εξεύρεσης συναινετικών λύσεων. Φυσικά σε αντίθεση με εσάς, εγώ δεν πρόκειται να προβώ σε μαθήματα δημοκρατίας ή πατριωτισμού. Τα σκήπτρα αυτά σας ανήκουν δικαιωματικά.

Αφήνοντας πίσω τον κύριο λόγο του προβλήματος σας με το άτομο μου, θα προχωρήσω στα επί μέρους, τα οποία όπως φάνηκε σας προβληματίζουν περισσότερο. Παρόλο που το πρόβλημα σας ήταν η ταύτιση που έκανα, το μεγαλύτερο κομμάτι του άρθρου σας ασχολήθηκε με άλλο θέμα. Στο άρθρο σας υπερασπίζεστε τη δημοκρατικότητας της παράταξης σας και ωραιοποιείτε τον εθνικισμό που δυστυχώς σας χαρακτηρίζει προβάλλοντας τον ως πατριωτισμό. Στα πλαίσια της υπεράσπισης-απολογίας σας καταφύγατε πολλάκις σε εξάρσεις υπερπατριωτισμού και εμπάθειας. Δεν πρόκειται να ασχοληθώ με αυτά, γιατί είναι κάτι που έκανα επανειλημμένα στο παρελθόν. Δε θα σας πείσω ότι δεν είμαι πίθηκος, ούτε ότι ο γαϊδαρος δεν πετά. Το μόνο που θα σημειώσω είναι ότι είναι αισχρό εκ μέρους σας να χρησιμοποιείτε επιλεκτικά και αναχρονιστικά αποφθέγματα ενός εκ των μεγαλύτερων υπερασπιστών της δημοκρατίας στην Κύπρο, του Βάσου Λυσσαρίδη.

Ολοκληρώνοντας, η απόπειρα επηρεασμού των αναγνωστών στην αρχή του άρθρου σας με την αναφορά στην «ευγένεια» των e-mail σας αναιρείται με τους χαρακτηρισμούς που μου προσάπτετε στη συνέχεια.

Πραγματικά εύχομαι το θέμα να λήξει εδώ, συμφωνώντας τουλάχιστον ότι διαφωνούμε .

Κυπριακές Εφημερίδες και RSS » View Comments
Κάτω από: Διάφορα — Φεβρουαρίου 10th, 2009

Είναι καιρός όλες οι κυπριακές εφημερίδες να ξεκινήσουν να προσφέρουν ολόκληρο το περιεχόμενο των άρθρων τους μέσω RSS. «Ο Φιλελεύθερος» το κάνει εδώ και χρόνια. Ο «Πολίτης» δυστυχώς δεν παρέχει καν τη δυνατότητα πρόσβασης στα άρθρα μέσω RSS, πόσο μάλλον ολόκληρο feed. Τις μέρες που υπάρχει φόρτος εργασίας απλά ξεχνώ να διαβάσω τον Πολίτη ενώ όχι τον Φιλελεύθερο μόνο και μόνο επειδή έρχεται αυτόματα στο Google Reader.