Χαμένοι στη ματαιοδοξία του είναι μας, αναζητούμε μανιωδώς τρόπους να ξεπεράσουμε τον αξεπέραστο – κατ’ εμάς – εαυτόν μας. Η εξύψωση της υπόστασης μας, τροφοδοτεί την ανάγκη μας για περισσότερο. Η επιτακτική επιβολή της αυτοπροσδιόριστης διαφορετικότητας προσαρμόζει τις αντιδράσεις και ενισχύει τις ιδεατές μας αντιστάσεις. Χάρτινοι τοίχοι που χτίσαμε για προστασία από τους εχθρούς που νομίζαμε ότι είχαμε τότε.

Τώρα όμως, αυτοί – οι εχθροί – έχουν πεθάνει. Το έδαφος του σήμερα είναι ομαλό, χωρίς εμπόδια να σκοτάψεις. Τα κουσούρια όμως του παρελθόντος, στρέφουν το βλέμμα μας στο έδαφος, κατάλοιπα ενός περιπάτου στα βράχια. Οικειοθελώς μεν ασυνείδητα δε, μποϊκοτάρουμε το καλύτερο αύριο, τίμημα του χτες που αποτύχαμε να ζήσουμε.

Το ότι δεν βούτηξες μικρός το χέρι σε ένα μπουκάλι μέλι, δεν σημαίνει ότι σήμερα πρέπει να φας όλο το βάζο. Το μόνο που μπορείς να κάνεις τώρα – το μόνο που θα σε βοηθήσει – είναι να το δωρίσεις σε ένα πιτσιρικά που ψοφάει να βουτήξει κάπου το δάχτυλο, αλλά δεν έχει. Το ότι σήμερα καταλέγεσαι στους έχοντες, δεν σου δίνει αυτά που έχασες χτες.

Καλό ξημέρωμα

Χτες μαζευτήκαμε στο οδόφραγμα της Λήδρας. Εκεί συνάντησα διάφορους συν-μπλόκερς των οποίων τα κείμενα διαβάζω χρόνια τώρα. Η οικειότητα δεδομένη, απόδειξη της θεωρίας ότι το διαδίκτυο φέρνει τους ανθρώπους κοντά. Μετά τη σύναξη πήγαμε για καφέ/μπύρα/ούζο σε γειτονικό καφενείο (με τον πιο αντιπαθητικό ιδιοκτήτη – ναι κατάλαβες ποιο).

Στο τραπέζι κάθονταν έξυπνοι άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους προοδευτικοί αριστεροί (όπως αντιλήφθηκα). Μεταξύ των συζητήσεων που έλαβαν χώρα μια μου έκανε εντύπωση περισσότερο από τις άλλες. Εκφράστηκαν ανησυχίες για την εθνικιστική έξαρση στην Κυπριακή νεολαία. Τέθηκε ο προβληματισμός κατά πόσο πρέπει να θεωρηθεί παράνομη η οργάνωση «Χρυσή Αυγή». Η αηδία μου για τέτοιου είδους οργανώσεις είναι δεδομένη. Παρόλα αυτά θεωρώ ότι δεν πρέπει να θεωρηθεί παράνομη.

Ο λόγος είναι ότι για να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει να διωχθούν για τις ιδέες τους. Άρα, στην τελική δεν θα διωχθεί η οργάνωση, αλλά οι ιδέες πίσω από αυτήν. Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας κίνησης θα είναι χαοτικό με έντονα αρνητικό αντίκτυπο στην Κυπριακή κοινωνία. Δυστυχώς, οι απόψεις που εκφράζονται από την οργάνωση «Χρυσή Αυγή» χαίρουν υποστήριξης από σεβαστό ποσοστό ψηφοφόρων διαφόρων φοιτητικών παρατάξεων. Ένα απλό παράδειγμα είναι η Κυπριακή παράταξη στην Αγγλία εν ονόματι «Μέτωπο». Επίσης, μερίδα ψηφοφόρων και στελεχών της «Πρωτοπορίας» (φοιτητικό όργανο του ΔΗ.ΣΥ.) ασπάζεται στο έπακρον τέτοιου είδους νεοφασιστικές και ρατσιστικές απόψεις. Με ποιο μέτρο θα γίνονται τότε οι συλλήψεις; Η εν λόγω πρακτική εκτός του ότι θα δώσει υπόσταση σε τέτοιου είδους οργανώσεις, παράλληλα θα προκαλέσει εσωτερικές διαταραχές στην κοινωνία. Επίσης, η γραμμή της παραβίασης της δημοκρατίας χάριν δημοκρατίας είναι πολύ λεπτή.

Εκείνο που πρέπει να γίνει, είναι ήδη νομικά θεσμοθετημένο. Θα έπρεπε να υπόκεινται διώξεις για τις πράξεις τους. Το πρόβλημα έγκειται στην αδυναμία της Αστυνομίας Κύπρου να τους εντοπίσει και στην αδυναμία του συστήματος να υπερβεί τις πιέσεις των γονιών τους που σε αρκετές περιπτώσεις κατέχουν νευραλγικές θέσεις και διεκδικούν το αλόγιστο για τους ναζί που μεγάλωσαν.

Το άνοιγμα του οδοφράγματος της Λήδρας δεν σημαίνει λύση στο Κυπριακό πρόβλημα. Είναι όμως ακόμα ένα βήμα προς αυτήν. Σήμερα η ώρα 5μμ θα είμαστε εκεί, με σκοπό να δώσουμε ξεκάθαρο το μήνυμα της επανένωσης.

(References: Aceras, Γιώργος Στρατής, Δασκαλούα)

Αποτυχημένοι μακιαβελικοί Πρίγκηπες που χρησιμοποιούν τις προτεινόμενες τεχνικές χωρίς να επιτύχουν το επιθυμητό το αποτέλεσμα. Χάριν δηλαδή μιας ανώτερης αρχικής ιδέας, εξαπατούν εαυτούς και αλλήλους εις βάρος της νεο-Κυπριακής νεολαίας. Η λάσπη του σήμερα, θα είναι τα σκατά του αύριο.