Τούτο το κείμενο εννα γραφτεί σε Κυπριακή διάλεκτο που μου φκαίνει καλύτερα τζιαι ενναν προσωπικό στον φίλο Acera που είμαι δηλωμένος fan του.
Ερώτησες με τι θα έκαμνα αν ήμουν πρόεδρος της δημοκρατίας για να λυθεί το Κυπριακό πρόβλημα τζιαι να γλυτώσουμεν που την κατάρα της διχοτόμησης. Αντιλαμβάνεσαι ότι εν μπορώ να γράψω εγώ σχέδιο γι’ αυτό εν θα μιλήσουμε για τεχνικότητες, αλλά για απλά πρακτικά πράματα όπως εζήτησες.
Το μοντέλο της λύσης εν αναμφισβήτητα η δικοινοτική ομοσπονδία. Δυστυχώς τούτος ο όρος έχει τεράστιο εύρος και ερμηνεύεται όπως συμφέρει σε κάθε πλευρά. Όπως είπε πρόσφατα ο Burkley, ένα καλό σχέδιο λύσης, εν ένα σχέδιο που ερμηνεύεται διαφορετικά από τις δυο εμπλεκόμενες πλευρές.
Πιο παλιά είπα σου ότι ήμουν πολλά κοντά στο ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν. Τζιαι αν δεν ήμουν τότε, είμαι παραπάνω τωρά. Τούτο εν άλλαξε, τζιαι όπως ίσχυε πριν μήνες ισχύει ακόμα.
Πριν να μπούμε στη διαδικασία του σχεδίου, το πρώτο πράμα που πρέπει να γινούν συνομιλίες εν για ξεκαθάρισμα της ιστορίας. Εν γίνεται να πάμε σε λύση τζιαι το κοπελλούι μου να ακούει που τους δασκάλους του ότι εν υπεράνω μόνο τζιαι μόνο επειδή εν έλληνας. Εν γίνεται να μεν ξέρει ότι, πολλά που τζίνα που μας εκάμαν, εκάμαμεν τα τζιαι εμείς. Πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι γυρίζουμε νέα σελίδα υπό ίσους όρους (ιστορικά). Όπως μας εβιάσαν εβιάσαμεν τζιαι όπως είμαστε πρόσφυγες εν τζιαι πολλοί Τουρκοκύπριοι. Εν πολλά σημαντικό τούτο, επειδή μόνο έτσι εννα ξεκινήσει να καλλιεργείται η αντίληψη ότι είμαστε Κυπραίοι τζιαι όι η πουτάνα με τους πάτρονους της. Εν πολλά πιο πολλά τζίνα που μας ενώνουν παρά τζίνα που μας χωρίζουν. Μεν με παρεξηγήσεις, εν εννοώ να αφήκουμε αλλό 20 χρόνια να περάσουν όσπου να γινεί τούτο. Εν διαδικασία που χρειάζεται να ξεκινήσει, τζιαι να συνεχιστεί για χρόνια. Εγώ μιλώ για το ξεκίνημα. Τζίνο πρέπει ναν το έναυσμα για την Κύπρο του αύριο, τζιαι η αρχή για τη λύση του Κυπριακού.
Είμαι που τζίνους που αντιλαμβάνονται ότι οι πρόσφυγες εν θα παν ούλλοι στα σπίθκια τους. Τούτο εν λογικό. Εν κάτι που πρέπει να χωνέψουμε, τζιαι να βρούμε μια συμβιβαστική φόρμουλα. Επίσης, τα κοπελλούθκια που εγεννηθήκαν Κύπρο, έστω τζιαι ανεν κοπελλούθκια εποίκων, εν Κυπραίοι. Ποιός είμαι εγώ να πω του 20άρη σήμερα ότι ενεν Κυπραίος επειδή ο παππούς του ήρτε που την Τουρκία τζιαι έμεινε σε ένα παράνομο κράτος; Εν βασικό ανθρώπινο δικαίωμα του τούτο, τζιαι εμένα εν υποχρέωση μου να το σεβαστώ, τζιαι μάλιστα να το διαφυλάξω.
Τα πατροναρίσματα πρέπει να ξελείψουν. Ελλάδα τζιαι Τουρκία επιβάλλεται να πιαν τον στρατό τους τζιαι να παν στο καλό. Δυστυχώς όμως, εν μπορώ να πω ότι πιστεύκω στην ενδοκυπριακή λύση που ελάλε ο Κασουλίδης. Τα πράματα αν ήταν τόσο απλά εν θα εφτάναμεν δαμέ σήμερα. Τζίνο το κλισέ που λαλεί ο Ομήρου για ευρωπαϊκή λύση, έσιει βάση. Χρειάζεται κάποιος ρυθμιστής, κάποιος επιτηρητής, χωρίς όμως πατερναλιστικές επιβολές πάνω στη λύση. Το να βάλλεις το πιστόλι στον κρόταφο εν εβοήθησε ποττέ κανένα. Μπορεί να μεν πιστεύκω στην ενδοκυπριακή λύση, πιστεύκω όμως στην ενδοκυπριακή κυβέρνηση. Εν θέλω κανένα που ενεν πολίτης τούτης της χώρας να έχει οποιονδήποτε λόγο στις επιλογές του τόπου. Τούτο εν το δεύτερο που τα τρία σημεία (το πρώτο εν ο στρατός) που με εκάμαν να υποστηρίξω το ΟΧΙ αντί του ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν. Είπα σου τζιαι πρίν, διαφωνώ σε μερικά σημεία και όχι στη βάση.
Το πιο σημαντικό σημείο που εν πρέπει να έρτει σε σύγκρουση με το προηγούμενο, εν ότι χρειάζονται εγγυητές για την λύση. Ξέρεις πολλά καλά ότι εν μπορούμε να βασιστούμε στην καλή θέληση Ε/Κ και Τ/Κ. Η Τ/Κ ηγεσία απέδειξε πολλές φορές ότι η τήρηση της υπογραφής της ενεν το ατού της. Τούτο εν έρκεται σε αντίφαση με την προηγούμενη κατάσταση. Το συμβούλιο ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών τζιαι η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλεται ναν εγγυητές της λύσης. Εν γίνεται να είμαστε ο ακροβάτης που πρώτη φορά δοκιμάζει το καινούριο νούμερο του χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Εν θέλω άλλο 63, ούτε άλλα πραξικοπήματα τζιαι εισβολές.
Σχετικά με την απόφαση αποδοχής η όχι του σχεδίου, δυστυχώς εν θεωρώ το δημοψήφισμα καλή ιδέα. Η συντριπτική πλειοψηφία (μεταξύ τζίνων τζιαι εγώ) εν μπορεί να αντιληφθεί ένα νομικό πολυσέλιδο έγγραφο που μιλά για πολιτικά/πολιτειακά ζητήματα. Έτσι μένουμε εκτεθειμένοι στην προπαγάνδα του Φιλελεύθερου τζιαι του Πολίτη τζιαι σε αλληλοχαρακτηρισμούς όπως νεναίκοι, προδότες τζιαι απορριπτικοί. Ούτε όμως η λύση του Κυπριακού μπορεί να αποφασιστεί που το κόμμα που ενναν στην εξουσία. Στο κάτω-κάτω τζίνο το κόμμα εν εκπροσωπεί ούλλο το σύνολο, τζιαι παρόλο που δημοκρατικά σεβούμαστε το, εν μπορεί να λάβει μόνο του απόφαση που εννα επηρεάσει για πάντα τες ζωές μας τζιαι των τρισεγγόνων μας. Γι’ αυτό πρέπει να λάβει χώραν η πρωτοβουλία μιας αναλογικής εκπροσώπησης των κομμάτων σε μοντέλο εθνικού συμβουλίου που εννα αποφασίσει για αποδοχή ή όι. Έτσι, οι εκπρόσωποι του λαού αποφασίζουν, τζιαι ούλλοι έχουμε την ευθύνη που μας αναλογεί ύστερα.
Για να εξισωθεί το βιωτικό επίπεδο των Τ/Κ πρέπει να πιερώσει τζιαι η Ε/Κ πλευρά. Τούτο εν τίμημα που αξίζει. Μάλιστα, μπορεί να συνδιαστεί τζιαι με τον ουσιαστικό διαχωρισμό κράτους εκκλησίας. Ξέρουμε ούλλοι πολλά καλά ότι αν φορολογηθεί η Εκκλησία για τη γη της (μεταξύ άλλων) τούτη η διαδικασία γίνεται αυτόματα πιο απλή.
Λοιπόν, σταματώ δαμέ. Επρόσεξες ότι εν διαδικαστικά τα θέματα που θίγω. Θεωρώ ότι είναι μεν διαδικαστικά αλλά εν καίριας σημασίας για μια λύση που τόσα χρόνια θέλουμε ναν «βιώσιμη» τζιαι «λειτουργική».
Περιμένω τα συμφωνώ ή τα διαφωνώ σου.
