Άρχισε να με ιντρικάρει η σχέση του Πλάτωνα και του Μάρξ. Ο λόγος της ιδιαίτερης συμπάθειας μου προς την κοινωνική προσέγγιση τους είναι ότι η οδός που προτείνουν βασίζεται στο σύνολο και όχι στην ατομικότητα. Η συλλογική προσπάθεια διατήρησης της αρμονίας της κοινωνίας περνά μέσα από το κράτος (όπως το ερμηνεύει ο καθένας). Ο τρόπος που θα φτάσουν στο «τέλειο» κράτος διαφέρει, η μορφή του όμως έχει πολλά κοινά.

Το αξιοσημείωτο στην όλη υπόθεση, είναι ότι και οι δυο περιορίζουν την εξουσία σε μια ελίτ (ο οποία προσδιορίζεται διαφορετικά, αλλά δεν παύει να είναι περιορισμένη και ελίτ). Οι προϋποθέσεις που την συνιστούν διαφέρουν επίσης, αλλά η βάση παραμένει η ίδια.

Λαός και εξουσία αποτελούν τη μεγαλύτερη αντίφαση. Η εξουσία τροφοδοτείται με το αίμα του λαού, και ο λαός τροφοδοτείται από την εξουσία. Το θέμα είναι, πόσο αίμα χρειάζεται η εξουσία.

Κάθεται απέναντι μου. Το πρόσωπο της όμορφο και αναψοκοκκινισμένο. Αναβλύζει θετική ενέργεια και γαλήνη, ένα συναίσθημα αρκετά σπάνιο τέτοιες μέρες. Κάτω από τα μάτια της μαύροι κύκλοι, τα κατάλοιπα του διαβάσματος για την εξεταστική που αρχίζει τη Δευτέρα. Δίπλα της, σε ασφυκτικά κοντινή απόσταση κάθεται ένα ψηλό παιδί. Είναι μορφόπαιδο με αρρενωπό ύφος. Διαβάζουν. Εκείνη του δείχνει κάτι μέσα στα χαρτιά που κρατά. Μία ώρα μετά, εκείνος την αποχαιρετά και ξεκινά να φύγει. Καθώς προχωρά, εκείνη τον βλέπει επίμονα. Ο ήχος που ακούστηκε περιείχε χίλιες λέξεις. Ένας υπόκωφος σιγανός βρόγχος, ένας αναστεναγμός που μιλούσε από μόνος του, ερωτήματα αναπάντητα, άπιαστα θέλω, ζωή ανεκπλήρωτη. Μετά έσκυψε πάνω από τα χαρτιά της και συνέχισε το διάβασμα. Σήκωσε πάνω το κεφάλι της 2 ώρες μετά για να τα μαζέψει και να φύγει.

Ήταν παράξενα όμορφο σκηνικό.

Το Macbook Air κυκλοφόρησε. Είναι ένας «επαναστατικός» ultra-portable φορητός υπολογιστής που χρησιμοποιεί ασύρματες τεχνολογίες για τις πλείστες λειτουργίες του. Δεν θα προβώ σε τεχνική ανάλυση του μηχανήματος καθώς το διαδίκτυο είναι γεμάτο με τέτοιου είδους αναλύσεις.

Ακολουθεί λοιπόν μια λίστα με τους λόγους που δεν θα το αγόραζα:

1. Έχει μόνο μια (1) θύρα USB η οποία μάλιστα είναι σε μια θήκη (που αμφιβάλλω για την ανθεκτικότητα της). Αυτόματα δηλαδή χρειάζεσαι ένα USB hub για να κάνεις τις πλείστες εργασίες σου.
2. Ο δίσκος είναι σαν εκείνον του ipod, στις 4200 στροφές. Τραγικές ταχύτητες για να δουλεύεις. Προς το παρόν δουλεύω σε ένα με 5400 και είναι αρκετά αργός.
3. Για ένα μηχάνημα που περηφανεύεται για το portability του το γεγονός ότι η μπαταρία είναι ενσωματωμένη στο σύστημα αποτελεί τρομερό πρόβλημα. Το μηχάνημα που κουβαλώ μαζί μου, θέλω να δουλεύει όποτε το χρειαστώ. Γι’ αυτό πάντα αγοράζω επιπρόσθετη μπαταρία. Επίσης, λαμβανομένου υπόψη ότι η μπαταρίες που βάζει η apple στα μηχανήματα τους χάνουν από την απόδοση τους σχετικά γρήγορα, αντιλαμβάνεστε γιατί η ενσωματωμένη μπαταρία αποτελεί πρόβλημα. Επιπρόσθετα, σε ένα χρόνο που θα χρειαστεί αλλαγή, θα πρέπει να δεσμευτεί το μηχάνημα από κάποιο applestore για να αντικαταστήσει την μπαταρία. Είναι laptop Steve, όχι ipod.

Δεν κλαψουρίζω για τον επεξεργαστή γιατί αντιλαμβάνομαι τον λόγο του συμβιβασμού όπως ούτε για την έλλειψη υποδοχής cd. Αμφιβάλλω για τις 5 ώρες που λειτουργεί η μπαταρία του καθώς και για την ανθεκτικότητα του (portable = πηγαίνει παντού, δηλαδή υπόκειται τη συνεπαγόμενη φθορά)

Προς το παρόν θα μείνω με το MacBook Pro και Linux. Χρειάζομαι όμως κάτι που να είναι πραγματικά portable (>=10″).  Είμαι μεταξύ Asus Eee και Ν810.  Αν έχετε άποψη υπέρ και κατά θα ήθελα πολύ να την ακούσω

Το όνειρο χάνεται μόλις γίνει πραγματικότητα, ενώ η βέλτιστη πραγματικότητα μένει πάντα άπιαστο όνειρο. Άλλοι απλά προσπαθούμε να αφήσουμε τον χρόνο να περάσει μέχρι να φτάσουμε σε μια προσαρμοσμένη ρουτίνα που να συμπεριλαμβάνει τα άτομα (ή άτομο) της επιλογής μας. Το μετά δεν παίζει ρόλο, γιατί θα έχει κατακτηθεί το τώρα.

Τρία μέλη της Τροχαίας τραυματίστηκαν σε μια μέρα σε τροχαία δυστυχήματα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Ευτυχώς οι τραυματισμοί δεν ήταν σοβαροί, ωστόσο υπάρχει θέμα αφού τα κράνη που φέρουν κατά τις πληροφορίες, δεν είναι και τα καλύτερα. Είναι καιρός να εξεταστεί το ενδεχόμενο να παραχωρείται στα μέλη της Τροχαίας επίδομα επικίνδυνης εργασίας, αφού με τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι Κύπριοι οδηγοί στους δρόμους, κινδυνεύει η σωματική τους ακεραιότητα. ΜΙΧ

– Eφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος», Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2008, Αριθμός Φύλλου: 17327

Διαβάσω και διερωτούμαι πως στο καλό νοήμωνες δημοσιογράφοι βγάζουν αυτά τα συμπεράσματα και δημόσια προβαίνουν σε τέτοιου είδους προτάσεις. Το γεγονός ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης αποτυγχάνει διαδοχικά (από ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι σήμερα) να διαμορφώσει την οδική νοοτροπία του Κύπριου οδηγού είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός.

Επίσης, συμπεραίνοντας ότι όλες οι κυβερνήσεις που βρέθηκαν στην εξουσία απέτυχαν σε αυτό τον τομέα αφήνει μόνο ένα περιθώριο διόρθωσης της υπάρχουσας κατάστασης. Αυτό είναι η στυγνή επιβολή του νόμου. Η νομοθεσία υπάρχει, όμως δεν εφαρμόζεται. Από τη στιγμή που υπάρχουν νόμοι, όλοι οι πολίτες της δημοκρατίας είναι «υπόχρεοι» (αφού συνειδητά επιλέγουν να ζουν σε αυτή την κοινωνία) να τους ακολουθούν. Οι αστυνομικοί, σαν κομμάτι της εκτελεστικής εξουσίας, είναι υπόχρεοι με τη σειρά τους να επιβάλλουν τον νόμο, και να τιμωρούν (βλ. πρόστιμα ή παραπομπή σε δικαστήριο) όποιο/α τον παραβαίνει.

Άρα, το γεγονός ότι οι νόμοι δεν τηρούνται από τους πολίτες, είναι αποτέλεσμα της μη τήρησης των εσωτερικών κανονισμών της Αστυνομίας Κύπρου. Παρά να δώσουμε «επίδομα επικίνδυνης εργασίας» στους αστυνομικούς, καλύτερα να τους «υποχρεώσει» το Υπουργείο Δικαιοσύνης να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Στην Κύπρο η κατάσταση με την ισόβια εργασία των (σε πολλές περιπτώσεις) underqualified κυβερνητικών υπαλλήλων έχει ξεφύγει προ πολλού από τα όρια. Πότε επιτέλους θα υπάρξει αξιοκρατική αξιολόγηση;

Στο συνέδριο της ΝΕΔΗΣΥ η Νεολαία του Δημοκρατικού Συναγερμού (που μέρος της είναι και η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ) έδειξε για ακόμη μια φορά το πραγματικό της πρόσωπο. Ένα πρόσωπο που απορρέει από αρρωστημένες καταστάσεις του παρελθόντος και θυμίζει χουντικές περιόδους και αντιδημοκρατικά πραξικοπήματα.

Η ΝΕΔΗΣΥ και η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ήταν τόσο απροκάλυπτα προκλητικοί σχετικά με τις απόψεις τους για τους Τουρκοκύπριους και το Κυπριακό που ακόμα και ο πρόεδρος τους Νίκος Αναστασιάδης (που θεωρείται από τα πλέον σκληροπυρηνικά στελέχη του ΔΗΣΥ) αναγκάστηκε να τους επιπλήξει.

Συνθήματα του τύπου: «Η Κύπρος είναι Ελληνική» δείχνουν πόσο πίσω έμειναν και πόσο πολύ τους έχει ξεπεράσει η εποχή μας. Ευλόγως συλλογίζομαι: αν η Κύπρος είναι Ελληνική, τότε ο Κύπριος είναι ο Έλληνας, άρα ο μη Έλληνας δεν είναι Κύπριος, άρα οι Τουρκοκύπριοι δεν είναι Τουρκοκύπριοι αλλά Τούρκοι, και οι Τούρκοι δεν είναι Έλληνες, άρα δεν είναι Κύπριοι. Έτσι υπολογίζει η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ να λυθεί το Κυπριακό; Αυτή είναι η καλή διάθεση που δείχνουν;

Αυτές οι εθνικιστικές εξάρσεις αποτελούν αγκάθι στην οικοδόμηση της σύγχρονης Κυπριακής κοινωνίας. Δεν πρέπει να αφήσουμε φανατισμένους εθνικόφρονες να επηρεάζουν το σύνολο με τις νεοφασιστικές τους απόψεις.

ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ: Όσο και να μην σας αρέσει, οι Τουρκοκύπριοι είναι Κύπριοι, ακριβώς όπως εσάς τους «άριους» και όσο κι αν φωνάζετε αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Σκοπός όλων μας πρέπει να είναι να δημιουργήσουμε το αρμονικότερο δυνατό περιβάλλον για τη συμβίωση και των δυο πλευρών, όχι να κάνουμε πλύση εγκεφάλου στη νεολαία του τόπου εμβολιάζοντας την με ρατσιστικά αισθήματα.

ΤΕΛΙΚΑ ΘΕΛΕΤΕ ΛΥΣΗ Η ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ; ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ

Αναφορά και στο blog «προεδρικές»

Αποδελτίωση από τον τύπο

Εφημερίδα: «Ο Φιλελεύθερος»
Αριθμός Φύλλου: 17322 | 07/01/2008

Πολλαπλά ήταν τα μηνύματα που στάλησαν μέσα από το συνέδριο της ΝΕΔΗΣΥ που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σάββατο στη Λευκωσία. Από τη μια η ηγεσία του ΔΗΣΥ έστειλε μηνύματα προς τη νεολαία του κόμματος αλλά και η ίδια από πλευράς της μέσω συνθημάτων έδωσε το δικό της στίγμα. Τα συνθήματα των μελών της ΝΕΔΗΣΥ «η Κύπρος είναι ελληνική» αλλά και «όχι πρόεδρο από την αριστερά» είχαν ως βασικό αποδέκτη το Νίκο Αναστασιάδη ο οποίος δεν παρέλειψε να δώσει τις δικές του απαντήσεις. »Η Κύπρος ανήκει στους πολίτες της, είναι και ελληνική είναι και κυπριακή και φιλοξενεί όλους όσους καταδικάστηκαν να συμβιώνουν και αυτό πρέπει να το κάνουμε συνείδηση», ανέφερε ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ. Κάλεσε τη ΝΕΔΗΣΥ »να ξεφύγει από τα κομματικά στεγανά» και να αγκαλιάσει όλους τους νέους γιατί όλοι οι νέοι νοιώθουν το ίδιο με εσάς, θέλουν την αλλαγή θέλουν μια σύγχρονη πατρίδα. »Δεν χωρούν παρωπίδες χρειάζεται μάχη για να κερδίσουμε και όσους από τους νέους προβληματίζονται, όπου ιδεολογικά και αν ανήκουν», πρόσθεσε. Απαντώντας στο σύνθημα των συνέδρων «όχι πρόεδρο από την αριστερά», ο κ. Αναστασιάδης απάντησε λέγοντας »ούτε από την αριστερά ούτε από τη συντηρητική παράταξη του ’60». Τέλος χαρακτήρισε τις προεδρικές εκλογές ως «μάχη της Κύπρου» και πρόθεσε: »Αυτό που σήμερα ζητώ απ’ όλους σας είναι ανοικτά μυαλά για να κερδίσουμε αυτή τη μάχη γιατί είναι η μάχη της Κύπρου», είπε. Εξάλλου, σε ομιλία του στο συνέδριο, ο Πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ, Χριστόφορος Φωκαΐδης ανέφερε πως »σήμερα η νεολαία ανοίγει το δρόμο για την εκλογή του Ιωάννη Κασουλίδη στην προεδρία της Δημοκρατίας». Μιλώντας στο συνέδριο ο Ιωάννης Κασουλίδης ανέφερε ότι η Κύπρος από το Φεβρουάριο «κοιτάζει μπροστά και με πρώτους τους νέους ανθρώπους γυρίζει την πλάτη στο χθες, καταδικάζει την αλαζονικές και αυταρχικές του παρελθόντος και κλείνει τα αυτιά της σειρήνες του ευρωσκεπτικισμού της οπισθοδρόμησης». Μιλώντας από το βήμα του έκτακτου παγκύπριου συνεδρίου της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ), ο κ. Κασουλίδης είπε ότι ο ίδιος θέλει τη νέα γενιά να είναι, »επικριτική, επιλεκτική, μια γενιά που ζει τις νέες παραστάσεις, τις παγκόσμιες παραστάσεις, που καμιά σχέση δεν έχουν με τον απομονωτισμό και την εσωστρέφεια που προσπαθεί να μας επιβάλει η σημερινή διακυβέρνηση, η διακυβέρνηση αυτής της πενταετίας», προσθέτοντας πως «ο λαός έχει μπουχτίσει πια από εθνοσωτήρες και από εθνάρχες».

Εφημερίδα: «ΠΟΛΙΤΗΣ»
Κωδικός άρθρου: 765127 | 07/01/2008, Σελίδα: 12

Το σύνθημα «η Κύπρος είναι ελληνική» ακούστηκε προχθές στο έκτακτο συνέδριο της ΝΕΔΗΣΥ. Διόλου αξιοπερίεργο θα μας πείτε. Και με το δίκιο σας. Ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει. Σε δημοκρατική χώρα ζούμε. Δεν μας ξένισε λοιπόν το σύνθημα. Μας προβλημάτισε η αντίδραση του υποψήφιου για την προεδρία Ιωάννη Κασουλίδη. Ο οποίος σχολιάζοντας το γεγονός διερωτήθηκε αν για τους δημοσιογράφους το συγκεκριμένο σύνθημα είναι εθνικιστικό. Μπα, καθόλου κύριε Κασουλίδη. Άλλωστε η Κύπρος ήταν ανέκαθεν ελληνική. Το ότι είναι ανεξάρτητο κράτος που παλεύει να βρει λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με τους Τ/Κ «συμπατριώτες» είναι απλώς ένα διαδικαστικό ζήτημα. Κατά βάθος, και οι Τ/Κ Έλληνες είναι. Το μόνο τους μειονέκτημα είναι ότι δεν το έχουν καταλάβει…
Λ.