Η ομορφκιά λαλούν εν σπάνια, τζιαι έσιει λόγο που εν έτσι. Άμαν εν παντού, ενεν ομορφκιά, αλλά εν καθημερινότητα. Η ομορφκιά θέλει υπερβολή, τζιαι θέλει διάθεση να την δεις όμορφην.

Η Λευκωσία εν κλασσικό παράδειγμα, τζιαι ένας που τους λόγους που μου αρέσκει τόσο. Με τους κανόνες της αστικής συμβατικής ομορφκιάς, η Λευκωσία εν άσhημη τζιαι μονότονη. Εν βαρετή που ούλλες τες απόψεις τζιαι μάλιστα οι λλίες προσπάθειες που γίνουνται για να σπάσουν την μονοτονία της κάμνουν την πιο άσhημη. Τούτη εν η γενική εικόνα, η καθημερινότητα που είπαμε πριν.

Οι αθρώποι που την κατοικούν, συμβάλλουν στη διατήρηση της εικόνας που περιέγραψα στην προηγούμενη παράγραφο. Εν βιοπαλεστές (επί το πλείστον) που προσπαθούν να μεγαλώσουν τα κοπελλούθκια τους, αλλά εχουν εγκλωβιστεί σε ένα κυκεώνα lifestyle τζιαι πολιτικής. Η άλλη μερκά της Λευκωσιάς, κατοικείται που αλλοδαπούς, που ξεχασμένοι που τη μοίρα, τους ντόπιους τζιαι την πολιτεία προσπαθούν να ζήσουν.

Όμως (πάντα έσιει όμως ενεν;) η Λευκωσία έσιει κρυμμένους παραδείσους. Έσιει γονιές που εν όμορφες, που κάμνουν την καρκιάν σου να ανοίει φύλλα φύλλα. Το ωραίο, εν συνδιασμός αθρώπων τζιαι περιβάλλοντος.

Εν πρωινά στα καλά καθούμενα, που πίννεις καφέ με φίλους τζιαι σχολιάζετε τον κόσμο, για να μεν σχολιάσετε τον εαυτό σας. Απογευματινοί περίπατοι με μιαν γεναίκα που σε συγκινεί στην παλιά πόλη, πίσω που την αρχιεπισκοπή τζιαι στα στενοσόκακα τζιαμέ στην Αξιοθέα. Συνδιασμός αγάπης του παρελθόντος, αρχιτεκτονικής τζιαι κάβλας. Άλλες φορές, στην ταβέρνα του Πανίκκου στην Αγλαντζιά, φαϊ, κρασί τζιαι τραούδι κάτω που τες λεμονιές τζιαι πάνω στο σκληρό χώμα. Νύχτες σε μπυραρίες (βλ Plato’s τζιαι new division) με ένα φίλο που τον εξαπόλυσεν η γεναίκα τζιαι συνάετε μαζί τα κομμάθκια του. Η ΚΕΟ φροντίζει να επουλώνει πάντα τις πληγές. Άλλες φορές εν ξημερώματα σε βεράντες, με μεγάλη παρέα, να απολαμβάνει ο ένας τον άλλο.

Η Λευκωσία εν ωραία, τζιαι τα παραδείγματα εν πολλά. Το μόνο που χρειάζεται ενει να έσιεις διάθεση να δεις την ομορφκιά της. Η Λευκωσία εν τζιαμέ, εν ο εαυτός της, εν υποκρίνεται ότι εν κάτι που εν ενει, τζιαι το πιο σημαντικό που ούλλα εν ότι εν για ούλλους.

–

Αφιερωμένο στην Χρύστα τζιαι στο όμορφο μήνυμα που έστειλε που την Λευκωσία.