Έχει πλάκα να παρακολουθείς τους άλλωτε «πληγωμένους» αριστερούς ΑΚΕΛικούς να επιστρέφουν στην καθιερωμένη συσπείρωση του αναμαντρισμού που επικρατεί στις τάξεις του ΑΚΕΛ, διαχρονική αξία πριν τις εκλογές. Τα επιχειρήματα τους έχουν δώσει άλλη έννοια στη λέξη κλισέ, αναμασώντας τα τετριμμένα λόγια του αρχηγού τους, θυμίζοντας ένα γέρο που κάθεται στο καφενείο του χωριού και λέει για τα τότε κατορθώματα του με τη δόση υπερβολής που πρόσθεσε ο χρόνος, καθώς τρέχουν τα σάλια του από τα χρόνια.

Ξαφνικά οι καταστατικά κατοχυρωμένοι κομμουνιστές έγιναν σοσιαλιστές και η παγκόσμια αποδεκτά απαρχαιωμένη ιδεολογία τους μπήκε εντέχνως στο ράφι και καλύφτηκε από το πέπλο της «προόδου» και του «φιλολαϊσμού». Τί ακριβώς σύντροφε είναι η φιλολαϊκή προοδευτική πολιτική;

Το βασίλειο των πτηνών της πόλης αυξάνεται και πληθύνεται καθώς συνεχώς ξεπροβάλλουν κι άλλοι παπαγάλοι που έχουν αποστηθίσει τα λόγια του αρχηγού. Η θεωρία του «εμείς και οι άλλοι» ενισχύεται.

Κατύσhη μας.