Δημήτρη μου γειά σου,
Λαλούν με Γιώρκο Ιορδάνου τζιαι είμαι που την Αγλαντζιά. Η οικογένεια μου Δημήτρη μου εψήφιζε σε μια ζωή, αλλά τα τελευταία κάμποσα χρόνια όπως ξέρεις εγυρίσαν το αλλού. Ενεν τούτο το θέμα μας όμως, εγώ εν με καλή καρκιά που σου στέλλω τούτο το γράμμα. Θεώρα το σάννα τζιαι είμαστε στον καφενέ τζιαι πίννουμε ένα καφέ σκέττο αδρωπινό.
Που λαλείς ρε Δημήτρη, μακάρι να μπορούσα να σε ψηφίσω. Ειλικρινά, μακάρι να μεν είχα τούτο το γινάτι, να μεν εθκιάβαζα τζιαι λλία βιβλία, να ήμουν νακκουρίν πιο μαννός (εν τζιαι λογιούμαι για έξυπνος) τζιαι να σε ψήφιζα.
Ξέρεις κάτι; Εγώ τζιαι εσύ είμαστε πολλά παρόμοιοι. Τζιαι οι θκιό κάποτε που ήμαστε πιο μιτσιοί εξενυχτήσαμε πάνω που τον Λένιν, τον Έγκελς τζιαι τον Μαρξ, εσηκώστηκε τζιαι τους θκιό – είμαι σίουρος – η τρίχα μας. Τζιαι εσύ όπως εγώ μετά εθκιαβάζαμεν βιογραφίες αλτρουιστών επαναστάτων που αλλάξαν τον κόσμο μόνο τζιαι μόνο επειδή επιστεύκαν το τζιαι επειδή εβάλαν τη δική τους ζωή σε δεύτερη μοίρα. Μετά εκαταλάβαμεν τζιαι οι θκιό ότι εν ωραίο να τα θκιαβάζεις αλλά πολλά δύσκολο να τα εφαρμόζεις. Ενεν για μας τούτα ρε Δημήτρη, τζιαι ευτυχώς εκαταλάβαμεν το. Εσύ εκατάλαβες ότι η Κύπρος δυστυχώς εν καθεστώς προεδρικής βασιλείας τζιαι εν θα γίνει ποττέ κουμμουνιστική χώρα. Η αλήθκεια εν ότι άρκησες λλίο τζιαι εν εμπορούσες να αλλάξεις το καταστατικό, αλλά τι να κάμουμε… κάλλιο αργά παρά ποττέ λαλούν στο χωρκό μου. Μεν νομίζεις ότι ενοχλά με που έσιεις πκιον τόσες εταιρίες πουπίσω σου, αν μη τι άλλο διούν ζήση σε πολλή κόσμο. Το τερκμνό μετά του ωφελίμου που ελαλούσαν τζιαι οι πρωτινοί.
Ρε Δημήτρη, ξέρω ότι είσαι αριστερός τζιαι λαλεί το η καρκιά σου, όμως που ήσουν ρε κουμπάρε στο πραξικόπημα; Ύστερα ίντα εν έθελες τον Γιάννο τον Κρανιδιώτη; Στο σχέδιο Αναν γιατί εν ετράβησες την κύπρο στους ώμους σου τζιαι άφηκες τον κόσμο να χειραγωγείται που όποιον εφύρνετουν του κλαμάτου;
Νομίζεις ότι εν σε πάω με τούτα που σου λαλώ αλλά επαρεξήγησες με. Εκτιμώ τζίνα που κάμνεις για τους εργάτες, έστω αν με εκούρασες λλίο με τες αντικαπιταλιστικές σου ομιλίες. Εν κλισέ τα γέριμα πλεον, αλλά η ΠΕΟ εν ΠΕΟ, ότι τζιαι να λαλώ εγώ επροστάτεψε τα δικαιώματα του κόσμου. Μερικές φορές είσαστε υπερβολικοί, τζιαι άλλες φορές αντιδημοκράτες (μιλώ για τότε με τη ΔΕΟΚ, τον Πρέντζα τζιαι τον Λυσσαρίδη) όμως εν πολλής κόσμος που έσιει ακόμα ψωμί επειδή υπάρχετε.
Ρε Δημήτρη, η σούμα μου εν φκαίνει. Προσπαθώ να μπαλανσάρω τες καταστάσεις να δω αν μου κάμνεις, αλλά γαμώτο εν μου φκαίνει. Εν ήσουν τζιαμέ τότε που σε εθέλαμεν ποιός μου λαλεί ότι εννα είσαι που δαμέ τζιαι δα; Άσε που έχω τζιαι την άλλη την ένοια ότι με το που εννα φκείς εννά γίνει ΑΚΕΛοκρατούμενη ούλλη η δημόσια υπηρεσία τζιαι εννα κατεβείτε που την εξουσία σε 3-4 θητείες. Μεν μου πεις για δημοκρατία τζιαι πελλάρες, ξέρεις πολλά καλά ίνταλως εν ο κόσμος τζιαι ίνταλως εν το σύστημα μας. Εν σε εμπιστεύκουμε Δημήτρη μου, αλλά πίστεψε με εννα το έθελα πολλά.
—–
ΥΓ. Πρώτη απόπειρα γραφής σε Κυπριακή Διάλεκτο