Disclaimer: Αν περνάς λιγότερες από 5-6 ώρες τη μέρα μπροστά από τον υπολογιστή, μην διαβάσεις αυτή την καταχώρηση

Συχνά πυκνά με λένε σπαστικό και εκνευριστικό. Στο γραφείο δουλεύουμε πάνω σε ένα μικρού scale πρόγραμμα σε PHP με MySQL. Σ’ αυτό το πρόγραμμα δουλεύω εγώ και ακόμα ένας άλλος. Πριν ξεκινήσουμε έκανα κήρυγμα περί cvs για να μην μπλέξουμε τα μπούτια μας και περί consistency στο structure.

Εγώ δουλεύω σε emacs (από Mac OS X) [1] και ο άλλος σε notepad++ (από Windows XP). Όλα γίνονται upload σε ένα testing server που του έστησα FreeBSD.

Δουλεύουμε με ένα παράξενο σύστημα με βάρδιες, με αποτέλεσμα σπάνια να προγραμματίζουμε μαζί. Προγραμματίζουμε εναλλάξ. Συνεχίζει ο ένας εκεί που σταμάτησε ο άλλος. Από την αρχή τόνισα πόσο σημαντικό είναι να βάζουμε comments για να καταλαβαίνουμε αμέσως τι συμβαίνει και να μην μαλακιζόμαστε τη μισή μέρα στο να αποκρυπτογραφήσουμε τι σκατά εννοεί ο άλλος. Επίσης, του είπα ότι θέλω να κλέινει όλα τα tags (έστω αν δεν χρειάζεται) για να είναι όμορφος ο κώδικας και να αποφύγουμε μελλοντικά προβλήματα. Η τελευταία «παραξενιά» μου αφορούσε την ονομασία των variables. Αν για παράδειγμα θέλεις να αποθηκεύσεις την ηλικία του Ιορδάνου, τότε ονόμασε το variable σου iordanouAge.

Το αποτέλεσμα όλου αυτού;

Αντί iordanouAge, τα ονομάζει iage, κάθε πρωί σπαταλώ 1+ ώρα για να διορθώσω τα variables και γενικά το structure, μετά γράφω σχόλια και μετά κάνω commit τις αλλαγές στο cvs tree. Μετά είμαι αρκετά εκνευρισμένος και κουρασμένος για να μην έχω όρεξη να συνεχίσω. Πρέπει να περάσει ακόμα μια ώρα μέχρι να ξαναμπώ στο mood, και είναι ήδη 9-10 το πρωί και αρχίζουν να κτυπούν τα τηλέφωνα.

Εσείς εκεί έξω που δουλεύετε σε μεγάλα projects, πως ακριβώς καταφέρνετε να αποφύγετε τον νευρικό κλονισμό; (δεν είναι ρητορική ερώτηση, tips ζητάω)

Τα υπόλοιπα geeky νέα μου είναι ότι τον τελευταίο καιρό σπαταλώ αρκετή ώρα στο FreeBSD, που δείχνει πολλά υποσχόμενο. Δεν νοιώθω ακόμα αρκετά confident για να το βάλω σε server όμως γουστάρω που βρέθηκε unixοειδές μη-Λίνουξ να με ενθουσιάσει. Όσο για το Gentoo (δες προηγούμενη καταχώρηση), πλέον έγινε my-distro-of-choice όμως όπως αποδείχτηκε δεν πρέπει να μπαίνει σε σοβαρά μηχανήματα. Για το desktop μου όμως είναι ότι ακριβώς χρειάζομαι.

[1] Αν δεν γουστάρεις τον emacs και θες κάτι gui oriented, αλλά σου την σπάζει το textmate τότε εισηγούμαι smultron (που είναι και opensource)

Εγωισμός είναι η ανάγκη επιβεβαίωσης του εαυτού μας λόγω έλλειψης πίστης σ’ αυτόν ή λόγω της ανυπαρξίας απτών αποδείξεων των ισχυρισμών μας για αυτόν. Παράλληλα είναι και η ανάγκη μη επαλήθευσης των αρνητικών χαρακτηριστικών που αποδίδουμε σ’ εμάς, των σημαδιών δηλαδή που άφησαν τα κόμπλεξ μας με την πάροδο του χρόνου.

Αντρικός εγωισμός είναι όλα τα παραπάνω μαζί με μια ορμονική «διαταραχή» που απορρέει από τη διαχρονικά λανθασμένη προσέγγιση των σχέσεων των δυο φύλων. Η έλλειψη και συνεπώς η μη αντίληψη της δύναμης της συναισθηματικής συνεύρεσης εντείνει την κτηνώδη ανάγκη για σωματική επαφή – όμοια με εκείνη του σκύλου και της σκύλας – που έχει ως αποτέλεσμα την μεγέθυνση του αντρικού εγωισμού και την σπατάλη ενέργειας λόγω ανατομικής σύγχυσης όσον αφορά την ακριβή τοποθεσία του κεφαλιού (έγινε ο κόσμος άνω-κάτω)

Είμαι εγωιστής!

Παναγιώτη, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σε ευχαριστήσω για την προσφορά σου στο Ελληνικό διαδίκτυο. Διαφωνώ με το σκεπτικό σου αλλά δεν παίζει κανένα ρόλο. Είσαι από τα πιο αξιόλογα άτομα στον χώρο, και δεν μπορώ παρά να σεβαστώ τον ιδεολογικό συλλογισμό σου πίσω από το κλείσιμο του μόνιτορ (ναι, το θέμα δεν έγκειται στην αφαίρεση ενός rss feed). Ούτε με τη στάση της κ. Θωμά θα ασχοληθώ, άλλωστε δεν παίζει ρόλο.

Τουλάχιστον μην σταματήσεις τα podcasts γιατί μετά θα τρώμε τα νύχια μας και δεν θα έχουμε τι να κάνουμε:)

Καλή συνέχεια φίλε.