
Μου φάνηκε όμως ότι άνθρωποι σαν κι αυτόν υπάρχουν για να εξισορροπούν τη ζωή και να αποτρέπουν τους ανθρώπους να διαλύσουν τον κόσμο, και παράλληλα να παροτρύνουν για μια καθημερινή επανάσταση. Ο Dali ζωγραφίζει υπέροχα. Πως το λέμε, μπορεί να χρησιμοποιήσει το μέσο που κρατά αποτυπώνοντας όποια εικόνα θέλει. Το μυαλό του είναι σαφώς έξω από το γνωστό τετράγωνο και η φαντασία του οργιάζει σε επίπεδα θαυμαστά, αφήνοντας μας να νοιώθουμε ένα δέος απέναντι στη δημιουργικότητα που τον διακατέχει και όντας άνθρωποι μια ζήλια ή πικρία για τη δημιουργικότητα που μας λείπει. Μορφές τόσο καλύτερες από εμάς, μας κάνουν να χωνέψουμε το πόσο λίγοι είμαστε.
Την επανάσταση πού την βλέπω θα μου πείτε. Αντικρίζοντας ένα τόσο όμορφο θέαμα, θαυμαστά επίπεδα πρωτοτυπίας, ακούγοντας τη φαντασία του να ουρλιάζει από ευχαρίστηση σαν τον βρυκόλακα που ήπιε ένα ντεπόζιτο αίμα πως μπορείς να πεις ότι ο κόσμος είναι άσχημος;
Συμπέρασμα Πρώτο: Ο κόσμος είναι όμορφος αφού «μέσα» σ’ αυτόν υπάρχουν τόσο όμορφα δημιουργήματα
Ως εκ τούτου, είναι ανθρωπίνως αδύνατο να γίνει παγκόσμια ανταρσία με αποτέλεσμα τη διάλυση του κόσμου που ζούμε.
Όμως, δημιουργήματα τόσο εξαίσια ανατρεπτικά αναπόφευκτο αποτέλεσμα έχουν να διεγείρουν έστω και το ελάχιστο της δημιουργικότητας που εμείς οι απλοί άνθρωποι κρύβουμε μέσα μας, σαν το σπίρτο που πέφτει στο ξερό –άλλοτε πράσινο – χορτάρι της συμβατικής ζωής μας.
Συμπέρασμα Δεύτερο: Κάποτε, ίσως, μπορεί, παίζεται…. να ξυπνήσουμε
Κεντρική Ιδέα: Ο κόσμος εν όμορφος. Ο Dali εν καλός ζωγράφος με αξιοθαύμαστη φαντασία. Τα έργα του προκαλούν αφύπνιση συνειδήσεων. Επίσης, εν τόσο όμορφα που κάνουν τον κόσμο να φαίνεται όμορφος, άρα ευελπιστούμε ότι εν θα τον διαλύσουμε μόνοι μας (τζιαι εννα περιμένουμε κάποιον άλλον να το κάμει – ίσως εξωγήινους). Αντιθέτως μάλιστα, ίσως προσπαθήσουμε να τον κάμουμε καλύτερο. Επίσης, όταν είσαι πολλά αθκιασερός γράφεις έτσι πράματα.

