TODO: Μάθε πότε να σκάζεις
Ψες, πήγαμε στο RED. Ωραίο, ελληνικό, λαϊκό τραγούδι. Δυστυχώς, τέθηκε ένα ατυχέστατo θέμα προς συζήτηση. Φεύγοντας, ένας από την παρέα μου είπε μια πολύ ωραία κουβέντα:
«Μερικές φορές Γιώργο μου, πρέπει να μη λες/υποστηρίζεις αυτά που σκέφτεσαι και πιστεύεις, επειδή γύρω σου υπάρχουν άτομα πιο κλειστόμυαλα από ‘σένα»
Δεν ξέρω πόσο σωστό είναι αυτό, αλλά βάση των ψεσινών δεδομένων είναι ό,τι πρέπει.
Health Status
Βάση του τελευταίου ιατρικού ανακοινωθέν, ο ασθενής Γεώργιος Ιορδάνου του Ιορδάνη και της Δέσποινας δεν πρόκειται να πεθάνει.
Πρίν 1-2 εβδομάδες, πρόσεξα κάτι στο στήθος μου (επιφανειακά). Αυτό το κάτι, μολύνθηκε και έκανε κύστη. Αρκετός πόνος και αρκετές αϋπνίες. Ο δερματολόγος μου είπε ότι δε μπορεί να κάνει κάτι προς το παρών, επειδή ήταν πολύ ερεθισμένο. Συνεπώς με αντιβιοτικό 1000mg τη μέρα, και 2-3 κρέμες, έξω τα αντισηπτικά και τα λοιπά καθαριστικά προσπαθούσα τις τελευταίες μέρες να το ηρεμήσω. Την Παρασκευή ξαναπήγα στο δερματολόγο, δείχνοντας του το αποτέλεσμα του ντοπαρίσματος. Δε μπορούσε να αφαιρέσει την κύστη επειδή ήταν ακόμα ερεθισμένη και δε θα έκλεινε η εύκολα η αιμορραγία (ή κάτι τέτοιο που δεν κατάλαβα). Τελικά, αποφασίσαμε να «αδειάσουμε» τα υγρά που συσσωρεύτηκαν μέσα. Τοπική αναισθησία, νυστέρι, ελαφρύ σκίσιμο, πίεση στο στήθος και ξαφνικά ένα υγρό εκσφενδονίζεται από το στήθος μου στα μούτρα του γιατρού, στο τοίχο δίπλα μου, στα δικά μου μούτρα, στο παντελόνι μου κτλ. Αηδία, πρώτη φορά στη ζωή μου αηδίασα τόσο. Η μυρωδιά ήταν αβάσταχτη. Η μυρωδιά του υγρού αυτού, μπλέχτηκε με τη μυρωδιά του αίματος και η κατάσταση χειροτέρευσε. Καπάκι σε αυτό άρχισα να βλέπω το αίμα στα γάντια του γιατρού. Τελικά, γλύτωσα με μια γάζα μέσα στη πληγή και μια έξω. Ευτυχώς ο πόνος έφυγε και πονώ μόνο όταν το ακουμπήσω. Άν το αφήσουμε έτσι, θα μολυνθεί ξανά, συνεπώς αύριο, Δευτέρα, θα πάω να το ανοίξει μικρο-χειρουργικά (έτσι είπε, αν και δε ξέρω τι εννοεί) για να αφαιρέσει την κύστη. Αυτό που κατάλαβα είναι ότι θα χρειαστώ ράμματα, γεγονός που διόλου δε με ευχαριστεί.. και με φοβίζει μπορώ να πω.
Καληνύχτα