Αλλάζεις το νοιώθω αλλάζεις μ’αυτό που αγαπούσα δεν μοιάζεις λέει το άσμα, αλλά τώρα με γοητεύει πιο πολύ αυτή η αλλαγή. Περίεργα πράγματα.. Τί σου είναι ο άνθρωπος ρε πούστη. Προκαταβολικά καταθέτω τη συγγνώμη μου στα φεμινιστικά κινήματα και στη DiS για το σχόλιο που ακολουθεί..

οι γυναίκες είναι ηλίθιες ..

όχι κύριε δικαστή, δεν είμαι ούτε μισογύνης, ούτε φαλλοκράτης, αντιθέτως λατρεύω και θαυμάζω τις γυναίκες. Πριν βιαστείτε να με κρίνεται, να ξεκαθαρίσω ότι το πιο πάνω συμπέρασμα το έβγαλα από τις εμπειρίες μου από τις μέχρι τώρα φίλες μου. Εννοείται ότι υπάρχουν 2 είδη φίλων, αυτές που βλέπεις φιλικά και αυτές που βλέπεις ερωτικά. Γι’αυτό ας ξεκαθαρίσουμε τα variables μας. Για σκοπούς ευκολίας και συνεννόησης παραθέτω τα variables:

Αυτές που βλέπουμε φιλικά = Φ;
Αυτές που βλέπουμε ερωτικά = Ε;

Λοιπόν, όλα δουλεύουν στο ίδιο μοτίβο. Ξεκινάμε με τις Φ και μιλάμε, βγαίνουμε έξω, πάμε σινεμά, μιλάμε μιλάμε μιλάμε. Εαν και εφόσον η κοπέλα Φ είναι εμφανίσιμη (και αφού εμείς δεν είμαστε «καθόλου» επιφανειακοί) θα αρχίσουμε να νοιώθουμε κάτι παραπάνω. Εκείνη φυσικά δεν θα το καταλαβαίνει και θα συνεχίσουμε να μιλάμε να μιλάμε και να μιλάμε. Στο μεταξύ, το πολύ μπλα μπλα σε φέρνει πιο κοντα με τον άλλο, και στο τέλος αυτή σε βλέπει και καλά αδερφό και εσύ θες να της ορμίσεις ως άντρας που είσαι και την κατατάσσεις στη κατηγορία Ε (ρε γαμώτο, μήπως το «όλοι οι άντρες είναι γουρούνια» έχει κάποια βάση;). Που λες φίλε μου, έτσι έχουν τα πράγματα. Φυσικά, όταν μιλάτε, πιθανότατα να μιλάτε για τους φίλους τους, για το πόσο ωραία του κάθεται (ας μην μπω σε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες), για το τι καλός είναι ο φίλος τους και όταν κοντεύει ο καιρός να το διαλύσουν για το πόσο μαλάκας είναι ο φίλος τους. Εσύ (εγώ) ως έξυπνος άνθρωπος που είμαι θα έχω δει το τέλος πριν καν αρχίσει και θα έρθω μετά να της πω «σου τα είχα πει εγώ» και εκείνη θα κλαίει στην αγκαλιά σου επειδή είσαι ο «αδερφός» της. Συνοπτικά, εσύ την βλέπεις Ε και εκείνη σε βλέπει Φ. Δεν μπορεί καν να περάσει από το μυαλό της ότι ο «αδερφός» της την βλέπει ερωτικά, ούτε καν όταν την βλέπεις μέσα στα μάτια με το πλέον διαπεραστικό βλέμμα, ούτε όταν την αγκαλιάζεις παθιασμένα, ούτε όταν η αύρα σου σε προδίδει. Συνεπώς, όσον αφορά αυτό το κομμάτι της γυναικείας προσωπικότητας, είναι ηλίθιες!

Ο χρόνος περνά που λες.. έρχεται ο καιρός (μετά από 1-2 χρόνια) που πλέον φτάνεις στο αμήν και της λες την αλήθεια. Αυτή σοκάρεται επειδή είναι ηλίθια και δεν έχει καταλάβει τίποτα. Στο τέλος το πιο πιθανόν είναι να σου πει ότι σε βλέπει σαν φίλο και δεν μπορεί να κάνει κάτι με τον αδερφό της, νοιώθει άσχημα. Το άλλο ενδεχόμενο είναι να κάνετε μια σχέση, που επειδή ο ένας ξέρει τον άλλο τόσο καλά θα διαλύσει γρήγορα. Δηλαδή, στην τελική, θα χάσετε και τα αυγά και το καλάθι.

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Επειδή είχαμε τη συζήτηση με ένα φίλο που έχει περάσει/περνά τα ίδια και επειδή εγώ έχω κάνει διατριβή σε αυτές τις καταστάσεις, αρκετά χρόνια μετά έρχομαι να δηλώσω ευθαρσώς και αδιακρίτως ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να υπάρξει αληθινή φιλία μεταξύ άντρα και γυναίκας (εξαρτάται φυσικά από τα κιλά της, ας μην ξεχνάμε αυτή την παράμετρο). Αλλά επειδή είμαι γουρούνι όπως φωνάζουν οι φεμινίστριες, επαναλαμβάνω τα λάθη μου και (πιστέψτε με) χωρίς να το θέλω εξαπατώ ή έστω αποκρύπτω την αλήθεια από αθώες κοπέλες. Ιστορία μου αμαρτία μου που λέει το άλλο άσμα. Όπως και να έχει ελπίζω να πιάσατε την κεντρική ιδέα, οι γυναίκες είναι ηλίθιες και οι άντρες γουρούνια.

Καλή σας νύχτα, σχόλια ευπρόσδεκτα, βρισιές ευπρόσδεκτες, και όποιος καταλάβει κατάλαβε

Με μεγάλη χαρά σας ανακοινώνω ότι έπιασα iPod 40GB αλλά μου βγήκε ξινό τις πρώτες 2 μέρες. Είναι φορμαρισμένο για Mac, δηλαδή hfs+ partition type. Απ’ ότι κατάλαβα δεν υποστηρίζεται ιδιαίτερα από το kernel (τουλάχιστον ο 2.6.8-1-686 image του Debian), είχα και κάποια προβληματάκια με τα USB μου, μια το αναγνώριζε μια όχι, μου μπέρδευε τα permissions των φακέλων κτλ. Ως δια μαγείας, χωρίς να το επεξεργαστώ, κάνω ένα rm -rf /media/ipod. H αψυχολόγητη ενέργεια. Το iPod μου δεν άναβε. Ρε το έβαζα-το έβγαζα πάνω στην πρίζα αλλά κανένα αποτέλεσμα. Δυστυχώς δεν μπορούσα να κάνω τίποτα software oriented επειδή δεν γινόταν mount. Αρχικά νόμισα ότι έσβησα το OS του. Μια τεράστια απογοήτευση! Ήθελα να μην μιλώ σε κανένα. Το περίμενα ένα μήνα και τώρα θα περίμενα ακόμα 1-2 μήνες μέχρι να πάει Αμερική, να διορθωθεί και να έρθει. Αποτέλεσμα του «χαλασμένου» iPod ήταν να μαλώσω με 2 πολύ κοντινά μου άτομα. Η ουσία είναι ότι δεν μπορούσες να μου μιλήσεις. Στο μεταξύ τα μάτια μου είχαν κοκκινίσει από τις πολλές ώρες μπροστά στο google. Μόλις εμφανίστηκε το πρόβλημα, και μετά από τις πρώτες απόπειρες στο google, έστειλα e-mail στη debian-user και linux-greek-users. Περίπου η ώρα 11 έφυγα από σπίτι και πήγα σε ένα φίλο – το Χάρη – για να ετοιμαστεί και να πάμε για μπύρες. Μέχρι να ετοιμαστεί, έκανα ένα comment στο ιστολόγιο του Νίκου και μετά έλεγξα το e-mail μου. Το τελευταίο e-mail που είχα πάρει από τη λίστα debian-user ήταν καταλυτικό. Υπήρχε τρόπος να το κάνεις reset. Το είχα διαβάσει και πριν αυτό αλλά δεν τα είχα καταφέρει. Παρόλο που είμαστε 10 λεπτά εκτός προγράμματος και μας περίμεναν 2 φίλες μας, περάσαμε από σπίτι μου και πήραμε το iPod. Τις πρώτες 4-5 φορές δεν τα κατάφερα. Στο τέλος ξεκίνησε. Είχα ενθουσιαστεί! Δεν πιανόμουν. Πήγαμε στη μπυραρία και περάσαμε τέλεια.

Εν το μεταξύ το partition μου το έχω κάνει Fat32 που ο kernel μας το χειρίζεται καλύτερα. Ο τρόπος που έκανα reset το iPod ήταν βάζοντας το «hold» σε off, on και ξανά off. Μετά πατάμε μαζί το «Μenu» και το «Play/Pause». Τα mp3 που είχα πάνω εννοείται ότι έχουν σβηστεί αλλά από τη στιγμή που ξαναπήρε μπρος δεν φοβόμαστε τίποτα.

Το gtkpod δεν με ενθουσιάζει ρε παιδί μου. Αν έχω ας πούμε 15 τραγούδια με το ονομα «Mitropanos» και 30 με το όνομα «Dimitris Mitropanos» διαβάζονται σαν 2 διαφορετικοί τραγουδιστές. Δεν ξέρω αν υπάρχει η δυνατότητα να τα κάνω κάπως merge. Θα μάθω και θα επανέλθω στο μέλλον.

Αυτά!

ΥΓ1. Το αποφεύγω το άρθρο για τα Χριστούγεννα για να μην χαλάσω την ατμόσφαιρα αλλά δυστυχώς το βλέπω να συντάσσεται σύντομα
ΥΓ2. Χρόνια καλά, ευτυχισμένα και πολλά. (όσο για ‘μένα προτιμώ λίγα και καλά). Καλά να περάσετε!1

Συνάντηση Cyprus Linux User Group (CyLUG)
Πότε: Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου, 9:00μμ
Που: Πανεπιστημιούπολη, Κτίριο ΘΕΕ01, Αίθουσα 147

Κοπιάστε στη συνάντηση του CyLUG. Είναι καλή ευκαιρία να το ανασυγκροτήσουμε και να το κάνουμε κάτι αξιόλογο. Συγχαρητήρια στο Γιώργο που απ’ ότι κατάλαβα ανάλαβε την πρωτοβουλία της οργάνωσης της συνάντησης. Θα τα πούμε τη Τρίτη. Πολλά geeks μαζεμένα:)

Έκανα ξανά install το σύστημα μου (Debian) επειδή το είχα σε unstable αλλά μετά από κάποια προβληματάκια του γύρισα σε testing για να έχω το κεφάλι μου ήσυχο (ναι με το testing στο debian έχεις το κεφάλι σου ήσυχο.)

Έβαλα τα προγράμματα μου ξανά, τα settings μου τα είχα σε backup και τα αντέγραψα. Όλα δουλεύουν τέλεια. Εγκατέστησα και τον apache2 και από χτες την νύχτα παίζω με μια σελιδούλα που θέλω να είναι dynamic με PHP και MySQL (ναι υπάρχουν πολλά έτοιμα σκριπτάκια στο διαδίκτυο αλλά προτιμώ να γράψω εκείνα που θέλω, ακριβώς για να κάνει ότι θέλω και να είμαι σε θέση να το βελτιώσω ή να το διορθώσω όποτε θέλω). Σκέφτομαι να στήσω ένα wordpress όταν τελειώσει η σελιδούλα. Ίδωμεν.

Σήμερα έρχεται το ipod μου (40GB). Έχω ετοιμάσει το έδαφος (αφού πλέον δουλεύει το Music Player του gnome), έχω βάλει το gtkpod και ένα-δυο άλλα προγραμματάκια που βοηθούν την διαδικασία. Ελπίζω να μην έχω ιδιαίτερα προβλήματα γιατί ανυπομονώ αρκετά να το πιάσω στα χέρια μου.

Είδα το άρθρο του Γιάννη για το OpenOffice quickstarter αλλά δεν βρήκα ώρα να το δοκιμάσω. Είμαι γενικά απογοητευμένος από το writer του OpenOffice και απ´ ότι είδα δεν είμαι μόνο εγώ (είχε ένα σχετικό thread στη linux-greek-users). Δεν είναι μόνο ότι αργεί στο άνοιγμα. Όταν ανοίγω OpenOffice Writer για να γράψω ένα κείμενο τις πιο πολλές φορές όλες οι λειτουργίες του υπολογιστή μου επιβραδύνουν. Επίσης το integration με .doc είναι χάλια. Σκέφτομαι να αγοράσω το Crossover Office (κάπως έτσι δεν το λένε;) αλλά το πήρα κάπως πατριωτικά το θέμα και προβληματίζομαι κατα πόσο θα ήταν καλό να αγοράσω commercial πρόγραμμα και όχι Free Software και κατα πόσο θα ήθελα να εξαρτώμαι από ένα προϊόν της Microsoft.

Κατα τα άλλα όλα καλά. Έχω κάποια προβλήματα στον ΑΓΩΝΑ αλλά αυτά θέλουν δικό τους post (αν θα υπάρξει). Πλέον έχω τη δυνατότητα να παίζω δίσκους βινυλίου στο δωμάτιο μου. Εδώ και μια βδομάδα ακούω τους δίσκους του πατέρα. Αυτή τη στιγμή ακούω Νίκο Ξυλούρη και Τάνια Τσανακλίδου να τραγουδάνε Γιάννη Ρίτσο σε μουσική Χρήστου Λεόντη. Είναι εξαιρετικός.

Καλή βδομάδα.

ΥΓ1. Μόνο εγώ φοβάμαι τον Άγιο Βασίλη;
ΥΓ2. Μόνο εγώ βρίσκω τα Χριστούγεννα πολύ καπιταλιστικά; (αυτό θα έχει δικό του post, εν καιρό όμως)

Αρχικά (κάτι σαν κτηνώδες ένστικτο) μου έρχεται να πω: «την πούλησαν την Κύπρο μας πάλι» αλλά καταλαβαίνω ότι δεν είναι politically correct (μη χέσω) ορολογία γι’αυτό και δεν το λέω. Αλλά πίκρα ρε παιδί μου, πολλή πίκρα. Νοιώθω πληγωμένος αλλά εν μέρει δικαιολογώ τον πρόεδρο. Αλλά πάλι, τι να πω; Ότι φταίει ο Γιώργος Βασιλείου που όταν ήταν πρόεδρος έταξε μέχρι και το σώβρακο του καθώς έκανε εξωτερική πολιτική ενώ άλλα έλεγε στο εθνικό συμβούλιο; Να πω ότι φταίει ο Κληρίδης που συνέχισε στο ίδιο μοτίβο (όχι φυσικά στην εμβέλεια του Βασιλείου) ή να πω ότι φταίει ο Τάσσος που δεν διεκδίκησε αυτά που ήθελε ο λαός και δεν χρησιμοποίησε το μόνο όπλο που μας είχε απομείνει ενώ πριν το δημοψήφισμα έλεγε άλλα.

Αυτές ήταν οι πρώτες μου σκέψεις. Όχι φυσικά, αυτή δεν ήταν η προσέγγιση μου. Έχω παρακολουθήσει μερικές διαλέξεις για το Ευροσύνταγμα, για το ενδεχόμενο ενός Κυπριακού βέτο και ακόμα 1-2 που δεν θυμάμαι τον τίτλο τους. Έχω παρακολουθήσει και τον γιατρό να μιλά επανειλημμένα. Δυστυχώς μείναμε στις φιλολογίες γιατρέ μου, δεν σε ακούνε, όπως δεν σε άκουγαν και τότε και δες που καταντήσαμε. Όχι δεν βγάζω και την ΕΔΕΚ από το καζάνι εκείνων που φταίνε. Φταίμε επειδή δεν επηρεάσαμε τον λαό, φταίμε επειδή αφήσαμε τον Τάσσο να μας οδηγά στα τυφλά. Φταίω κι εγώ που κάθομαι και τα γράφω σήμερα όλα αυτά.

Ναι αναγνωρίζω ότι ακόμα ένα ΟΧΙ θα είχε τεράστιες συνέπειες πάνω στην Κύπρο (που δεν ξέρω κατά πόσο αυτό είναι κινδυνολογία ή οχι και ούτε θα μάθω ποτέ) πάντως εκείνο που ξέρω είναι ότι δεν έχουμε ούτε πετρέλαιο ούτε πυραύλους για να μπορέσει η Αμερική να μας κάνει ιδιαίτερο πρόβλημα, επειδή όπως και να το κάνουμε, όσο ηλίθιος (που δεν πιστεύω ότι είναι)κι αν είναι ο κόσμος τους, πρέπει να τον πείσουν πριν κάνουν κάποια κίνηση. Ο Ερτογαν σάρωσε την Ευρώπη, μίλησε με τους πάντες και κατάφερε να την φέρει στα μέτρα του, εμείς δυστυχώς δεν έχουμε τους απαραίτητους διπλωμάτες να το κάνουμε αυτό (υπο κανονικές συνθήκες οι διπλωμάτες έπρεπε να είναι όλη μέρα στις τηλεοράσεις, να τους ξέρει ο κόσμος, να βλέπουμε έργο, να διαλαλούν σε όλη την Ευρώπη τις απόψεις μας) αλλά ως γνωστόν στην Κύπρο του 21ου αιώνα δεν παίζουν ρόλο τα προσόντα αλλά οι γνωριμίες.

Και έρχομαι σε εσένα φίλε Νίκο. Είμαι απογοητευμένος γιατί τα περιβόητα ιδεώδη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν κατακρεουργηθεί. Καταφέραμε να αφήσουμε την Τουρκία να μας φέρει στα μέτρα της. Αντί να βάζουμε εμείς όρους βάζει η Τουρκία. Άσε μην πιάσω στο στόμα μου τον κ.κ. Καραμανλή που για ακόμη μια φορά δεν έκανε τίποτε (που είσαι ρε Σημίτη;).

Ο κύριος μου φόβος δεν είναι ότι ο πρωθυπουργός της Τουρκίας δεν θα αναγνωρίσει την Κυπριακή δημοκρατία επειδή αυτό το αναμένω, αλλά ο κύριος μου φόβος είναι ότι σε κάποια φάση θα επαναφέρουν το σχέδιο ΑΝΑΝ ως έχει ή με ελάχιστες αλλαγές και θα αναγκαστούμε ακόμα μια φορά να πούμε ΟΧΙ και για ακόμα μια φορά θα γίνουμε το μαύρο πρόβατο ενώ η Τουρκία θα γίνει παράδειγμα καλής θέλησης. Κινδυνολογώ; Ίσως.. απλώς εκφράζω τις ανησυχίες μου.

Όλοι φταίμε! Αυτό είναι ξεκάθαρο. Και η προηγούμενη κυβέρνηση και η τωρινή κυβέρνηση, αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι, όλοι! Το σημαντικό είναι τι κάνουμε από τώρα. Το σημαντικό είναι να κάτσουμε στο τραπέζι και να αποφασίσουμε τι θέλουμε και μετά να το διεκδικήσουμε με νύχια και με δόντια. Είναι σημαντική περίοδος για την Κύπρο, ίσως η σημαντικότερη στην ιστορία της, επειδή όπως αποδείχτηκε η Τουρκία παίζει καλά το παιχνίδι και εμείς δεν έχουμε ούτε την υποστήριξη από την Ελλάδα (και μην ακούσω ο Καραμανλής σας υποστήριξε και τις λοιπές μαλακίες).

Αυτά που γράφω ίσως να είναι ακραία επειδή δεν κάθησα να δω τα αποτελέσματα με ψυχραιμία και είναι αυτό που λέμε «εν βρασμό ψυχής». Ελπίζω να τα δω πιο φωτεινά στις επόμενες μέρες και να είστε σίγουροι ότι θα το γράψω