Στο ιστολόγιο της Χρύσως Μαυρομάτη στο phigita.net διάβασα αυτό το άρθρο. Το σχόλιο του Γιώργου με συγκίνησε γιατί δυστυχώς περιγράφει ένα ολόκληρο λαό. Παραθέτω το σχόλιο πιο κάτω:

Στην Κύπρο κανένας δε ξεχνά. Όλοι θυμούνται. Μερικοί έχουν μόνο επιλεκτική μνήμη, μερικοί τα θυμούνται όλα αλλά ερμηνεύουν κατά το δοκούν και μερικοί ενώ άλλα θυμούνται άλλα λένε. Τι θέλετε λοιπόν να θυμούμαι; Αγνούς αγώνες με έντιμους πατριώτες και προδότες κομουνιστές ή τρομοκρατία με εν ψυχρώ εκτελέσεις αριστερών, χωριά με μαζικούς τάφους γυναικοπαίδων ή ύπουλη φυγή με διαταγές της Άγκυρας, προσπάθεια αποκατάστασης του εθνικού κύρους μετά τη μειοδοσία του πουλημένου παπά ή παράνομο πραξικόπημα;

Ευχαριστώ, δε θέλω να θυμούμαι μνήμες ξένες. Προτιμώ να μάθω τι έγινε. Να καταλάβω τη διαδικασία μέσω της οποίας δημιουργήθηκε και στέκει το Κυπριακό. Δε μου φτάνει μια σημαία και ένας πεφωτισμένος ηγέτης. Θέλω επιτέλους να κατανοήσω, να ξεπεράσω και να βελτιωθώ.
– Γιώργος Στρατής, 29 Νοεμβρίου 2004

Καλή σας μέρα,

Απ’ ότι προσέξατε τις τελευταίες μέρες απουσίασα από το ιστολογικά δρώμενα. Ο λόγος; Είχα πειράξει λίγο περισσότερο απ’ότι έπρεπε το kernel μου και δεν είχα backup για να μπω μέσα.4-5 μέρες και με έπιασε η στέρηση. Είναι τρομακτικός ο εθισμός μου στον υπολογιστή. Πάρακατω θα παρθέσω τις εμπειρίες των τελευταίων ημερών.

Στην αρχή είχα εγκλωβιστεί στις συνήθειες μου. Τελείωσα το διάβασμα για το σχολείο και ασυναίσθητα πάτησα το κουμπάκι της οθόνης για να ακούσω μουσική. Ξέχασα ότι δεν μπορούσα να μπω στα mp3s μου, γι’αυτό άκουσα μερικά κομμάτια που είχα στο κινητό μου. Όταν ασυναίσθητα επανέλαβα την ίδια διαδικασία (κουμπί οθόνης κτλ) αντί υπολογιστή χρησιμοποίησα το cd player. Λίγο πριν κοιμηθώ βλέπω 2-3 επεισόδια Friends ή Sex and the City (ναι.. είμαι μικροαστός) και με παίρνει ο ύπνος. Τις τελευταίες μέρες δεν μπορώ να κοιμηθώ εύκολα. Περιττό να πω ότι στις 20:30 πάλι πάτησα το κουμπί της οθόνης για να δω τηλεόραση (είναι οι ειδήσεις) αλλά για ακόμα μια φορά είχα ξεχάσει ότι δεν είχα πρόσβαση στον υπολογιστή μου.

Τα βράδια οι ώρες μου δεν γέμιζαν. Βγήκα λίγο έξω, μίλησα λίγο στο τηλέφωνο αλλά πάλι δεν είναι αρκετά. Αυτές τις 4 μέρες διάβασα 4 βιβλία και ακόμα οι ώρες μου δεν γέμιζαν. Πάντα θα ελέγξω τα emails μου, θα διαβάσω κανένα νέο στο διαδίκτυο θα θα θα θα .. και ξαφνικά αυτά τα «θα» έγιναν «θέλω».. έγιναν εμμονές και δεν μπορούσα να λειτουργήσω φυσιολογικά. Με είχε πιάσει μια mini-υστερία, μια νευρικότητα. Όπου έβρισκα υπολογιστή καθόμουν να ελέγξω τα e-mail μου, να διαβάσω λίγο τις εφημερίδες, να δω τα νέα άρθρα των συν-bloggers … αλλά πάντα δεν έφτανε ο χρόνος, ένας μαλάκας θα έλεγε (άντε Γιώργο, πρέπει να φύγουμε).

Είμαι από εκείνους που είναι υπέρ της τεχνολογίας και της εξέλιξης της. Ως συνήθως μαλώνω με όσους οπισθοδρομικούς κατακρίνουν την τεχνολογία. Αλλά μήπως οι ευκολίες που μας παρέχει μας κάνουν σκλάβους της; Δεν είμαστε σκλάβοι του υπολογιστή, αλλά σκλάβοι της ευκολίας που μας παρέχει ένα κομπιούτερ. (πτού μην με ματιάσω, μόλις κατάφερα να ψυχαναλύσω μερικά εκατομμύρια χρήστες υπολογιστών σε 2 γραμμές)

<άσχετα>
Σήμερα βγάζω το άχτι μου! Διάβασα όλα τα ιστολόγια που διαβάζω ως συνήθως (περίπου 20) αλλά δεν βρήκα ώρα να γράψω σχόλια. Αύριο ίσως. Απάντησα στα σημαντικά μου e-mails και έκανα μια εκκαθάριση γιατί είχα περίπου 1500-2000 unread. Τα filters να είναι καλά. Ξανάστησα το Debian. Δεν ήξερα ότι το sarge είχε τόσο καλή υποστήριξη για ελληνικά. Τελικά πρέπει να έχεις πάντα ένα σύστημα στημένο για παν ενδεχόμενο. Φοβάμαι ότι είμαι κακό παράδειγμα για το OpenSource και ιδιαίτερα το Λίνουξ. Κάθε τρεις και λίγο κάνω τη στραβή μου και κάτι δεν δουλεύει. Ο Χρίστος μάλιστα με δούλευε χτες επαναλαμβάνοντας τις ατάκες που του λέω «Λίνουξ..taste the freedom» κτλ. Αφού αυτή η παράγραφος είναι η παράγραφος των άσχετων, διαβάστε «Ακούει ο Σημίτης Μητροπάνο;» του Βαγγέλη Ραπτόπουλου. Ωραίος τρελάρας κι αυτός.
Είμαι άρρωστος (ζαλάδες και τα συναφή [δεν τα αναφέρω μπας και τρώει κανείς]) Τις τελευταίες 2 μέρες έμεινα σπίτι. Βαρέθηκα!
<άσχετα τέλος>

Αφού τα βλέπω να μην τα σχολιάσω; Όχι! Δεν πρέπει να αρχίσω να βρίζω πάλι. Γιατί αν ανοίξω το στόμα μου θα πω για το φασιστικό γουρούνι, το φιλοβασιλικό πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας που ξαφνικά βγήκε από τη ναφθαλίνη και σχολιάζει ολόκληρο το 76% της Κύπρου.
Ρε άχρηστε, παραβιάζει ακόμα και τον κώδικα επικοινωνίας μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ρε άχρηστε, σταμάτα να δικαιολογήσε στους Ελλαδίτες γιατί η δεξιοφασίστικη σας κυβέρνηση δεν θα υποστηρίζει πλέον την Κύπρο
Ρε άχρηστε, καλά σου τα είπε ο Λυσσαρίδης. Τόσα χρόνια και ακόμα να γίνεις πολιτικός.

Δεν διαφωνώ με τα πλείστα που είπε για τον Τάσσο, αλλά δεν είναι τρόπος αυτός. Ποίος νόμισες ότι είσαι ρε;

Κι απ’ την άλλη ο χοντρός να μη σχολιάζει τίποτα..

Καλησπέρα!

ΥΓ1: Όχι δε χάθηκα. Έχω πάρα πολλή δουλειά γι’αυτό δεν ανανέωσα το ιστολόγιο μου. Ευχαριστώ για τα e-mails και το ενδιαφέρον σας.
ΥΓ2: Λυπήθηκα με την κατάσταση όπως εξελίχτηκε μεταξύ των δυο ποιητών. Είμαι με την κακωσπρέπει κόρη φυσικά (και τα μυαλά στα κάγκελα -τρία πουλάκια κάθονταν-)
ΥΓ3: Χαίρομαι που βλέπω το planet.hellug.gr να έχει αρκετά posts τη μέρα

Geek News
Χαίρομαι που βλέπω νέα άτομα στον Πλανήτη ΕΛ/ΛΑΚ Ελλάδα Κύπρος. Να καλωσορίσω με τη σειρά μου τον Αστέρη Μασούρα, Γιάννη Μπερεδήμα, Γιώργο Κεραμίδα και Νίκο Κουρεμένο

Αν ξέρετε άτομα που διατηρούν ιστολόγιο με σχετικά θέματα (βλ πάνω δεξιά) να στείλουν ένα e-mail του Σίμου ούτως ώστε το ιστολόγιο τους να συμπεριληφθεί στον Πλανήτη.

Εγώ αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα. Έβαλα apache2 με apt-get, με module για υποστήριξη PHP. Όταν ανοίγω το τάδε PHP αρχείο το λαμβάνει σαν file και με βάζει να το κατεβάσω αντί να το διαβάσει ο apache, να το επεξεργαστεί και να κάνει export το αποτέλεσμα σε html. Στην προηγούμενη εγκατάσταση των debian δούλευε μια χαρά. Θα κάνω ακόμα 1-2 προσπάθειες και θα αποταθώ στη λίστα (linux-greek-users).

Non-geek news
Η γυναικεία σοσιαλιστική το Σάββατο πήγε καλά, γνώρισα και πολλά άτομα που δεν ήξερα. Αργότερα, μετά από λίγη πίεση, πήγαμε σε ένα ηλίθιο τόπο για μπύρες. Κατα η ώρα 1:40 την κάναμε για Λευκωσία. Στο δρόμο σταματήσαμε για να βοηθήσουμε κάποιους περαστικούς, γεγονός που βοήθησε πολύ στο να ξυπνήσει ο Χρίστος (οδηγός μας) και να μην μας σκοτώσει. Από το χορό, μου έκαναν εντύπωση οι γονείς διαφορων παιδιών της Μ. Κ. ΑΓΩΝΑΣ που μου έλεγαν «Εσύ είσαι ο Γίωργος Ιορδάνου; Μου μιλάει ο γιος/κόρη μου συνέχεια για ‘σενα με τα καλύτερα». Ναι ναι.. πήρα πάνω μου

Χτες ήμουν στο Ιταλικό εστιατόριο (στο Μετόχι του Κύκκου) στα πλαίσια του Ραδιομαραθωνίου. Η Νεολαία Σοσιαλδημοκρατών έψηνε μακαρόνια. Δεν είχε και πολλά πράγματα να κάνω γιατί την περισσότερη δουλεια την έκαναν οι κοπέλλες της Νεολαίας.

Το εκλογικό συνέδριο της Μ.Κ μετατίθεται μια εβδομάδα μετά.

Κατα τα άλλα όλα καλά. Πεθύμησα να βγω έξω και να διασκεδάσω με την παρέα μου. Με τη μια και την άλλη εκδήλωση τους παραμέλησα τελείως. Έχει πέραν του μήνα να βγούμε μαζί. Το Σάββατο είναι τα γενέθλια του Αργύρη και θα πάμε για φαγητό. Ίσως αργότερα κανονήσουμε κάτι.

Καλή σας μέρα, η μάλλον καλό μεσημέρι.

• Έχει μερικές μέρες να γράψω στο ιστολόγιο. Η εβδομάδα που πέρασε ήταν αρκετά πιεστική. Εξετάσεις, διαγωνίσματα, προετοιμασίες για το συνέδριο της Μ.Κ. ΑΓΩΝΑΣ κτλ. Πλέον τα πράγματα έχουν ηρεμήσει.
• Χτες (Παρασκευή) κοιμήθηκα αρκετές ώρες, ξύπνησα, έφαγα και κοιμήθηκα ξανά. Δεν ήξερα ότι είχα ανάγκη από τόσο ύπνο.
• Σήμερα δεν έκανα ουσιαστικά τίποτα. Από το πρωί που ξύπνησα είμαι μπροστά από τον υπολογιστή και σκοτώνω την ώρα μου. Παράλληλα διαβάζω και το τελευταίο βιβλίο της Διδούς Σωτηρίου «Τυχαίο Συναπάντημα». Το περίμενα αρκετό καιρό, μου μένει ένα κεφάλαιο και το τελειώνω. Είναι μια συλλογή από διηγήματα όμως πρέπει να ομολογήσω ότι δε με ενθουσίασε. Όταν λέμε διήγημα, χωρίς να το θέλω, σκέφτομαι Αντώνη Σαμαράκη. Η σύγκριση των δυο είναι ατυχέστατη. Τελικά το φόρτε της Διδούς είναι η πολιτική λογοτεχνία και όχι τα διηγήματα.
• Στις 14 του Νοεμβρίου, ημέρα Κυριακή θα γίνει το εκλογικό συνέδριο του ΑΓΩΝΑ. Θα επαναδιεκδικήσω την προεδρία. Μάλλον δεν θα έχει ανθυποψήφιο.. ίδωμεν..
• Από χτες με κρατά μια αδιαθεσία, μια δυσφορία. Ελπίζω να μην άρπαξα κανένα κρυολόγημα (πρόσεξα ότι μετά από μια περίοδο πίεσης, ο οργανισμός μου είναι πιο τρωτός στις αρρώστιες).
• Απόψε θα πάω στο χορό της Γυναικείας Σοσιαλιστικής Κίνησης της ΕΔΕΚ στην Πάφο. Τον τελευταίο καιρό αυτό το Λευκωσία-Πάφος το καθιερώσαμε σχεδόν επι εβδομαδιαίας βάσης
• Για τις Αμερικανικές εκλογές δεν θα γράψω επειδή έχω διαβάσει/ακούσει/πεί τόσα πολλά που έχω μπουχτίσει. Ούτε για τη Δημοκρατία της Μακεδονίας θα πω. Κάτι τριγυρίζει στο μυαλό μου από τη μέρα εκείνη… <<Μήπως είμαστε οι επόμενοι;>>. Όσο εύκολα αναγνωρίστηκε η Δημοκρατία της Μακεδονίας, εξίσου εύκολα μπορεί να αναγνωριστεί και η «Δημοκρατία» της Βόρειας Κύπρου.

Δυστυχώς, ο Αραφατ είναι κλινικά νεκρός