Τα δολλάρια στον ανοιχτό προγραμματισμό

Μετά από κάποια e-mails στη λίστα του linux-greek-users (hellug) που αφορούσε την επιλογή διανομών του Λίνουξ και ένα άρθρο του Δημήτρη που ακολούθησε το thread, παραθέτω και εγώ τους προβληματισμούς μου. Όχι «ποιά διανομή είναι καλύτερη» (αυτό άλλωστε είναι προσωπική άποψη του κάθε ενός από εμάς), αυτό που με προβλημάτισε όμως είναι ότι όλη μέρα μιλάμε ενάντια στον καπιταλισμό, ενάντια στα κεφάλαια της Αμερικής και δεν αναρωτηθήκαμε (ή έστω δεν αναρωτήθηκα) πώς θα ήταν το Λίνουξ χωρίς τα «λεπτά αισθήματα» της Αμερικής εννοώντας τα κεφάλαια της Novell για παράδειγμα που μας έφερε το υπέροχο (πραγματικά υπέροχο) evolution, το openoffice κτλ.

Αυτό έχει μέρες που το σκέφτομαι.. μέχρι που δεν μπορώ να κοιμηθώ την νύχτα. Όλη μου τη ζωή δήλωνα και ζούσα αριστερά, αρνιόμουν να ακούσω pop για να μην είμαι ακόμα ένα μικρό ποσοστό στην εμπορικότητα της δυτικοφερμένης μουσικής που σκοπό έχει να διαγράψει τις αξίες των υπολοίπων χωρών, προωθώντας την παγκοσμιοποίηση. Αρνιόμουν να φάω Mc Donalds γιατί δεν ήθελα να χρηματοδοτώ τον καπιταλισμό, το ίδιο με την κόκα κόλα και διάφορα άλλα παρόμοια «Αμέρικάνικα» προϊόντα, σήμα κατατεθέν του αχαλίνοτού τους καταναλωτισμού. Αργότερα μεγαλώνοντας και γνωρίζοντας αυτή την υπέροχη ιδέα του «Open Source» παράτησα και τα Windows (ο λόγος ήταν κυρίως πολιτικός παρά λειτουργικός – όταν μεγαλώσεις με τα crashes μετά δεν σου φαίνονται τόσο άσχημα, γίνονται ρουτίνα και μπορεί μάλιστα να σου λείψουν)

Έρχομαι τώρα, μετά από κάποια χρόνια, να δηλώσω ότι χωρίς τα λεφτά τους Αμερικάνους αυτή η ιδέα του Λίνουξ, αυτή η ιδέα του ανοιχτού προγραμματισμού, ναι μεν θα ήταν αρκετά αξιόλογη αλλά θα ήταν σε χαμηλότερο επίπεδο απ’ ότι είναι τώρα. Η όλη ιδέα πίσω από το Λίνουξ, είναι ο προγραμματιστής που θα γράψει το πρόγραμμα για την ευχαρίστηση του και μετά θα το μοιραστεί με όλο το community ούτως ώστε να εξελιχτεί και να γίνει spread… παίρνεις και δίνεις. Όμως.. αυτοί οι προγραμματιστές δεν είναι designers για να κάνουν όμορφα user friendly interfaces, δεν έχουν τον χρόνο να οργανώσουν τον τρόπο λειτουργίας του προγράμματος (μοιράζοντας τις δουλειές [todo] και μετά βάζοντας τα όλα μαζί), έτσι πολλές φορές μετά από 2-3 εκδόσεις το πρόγραμμα μένει unmaintainable. ΣΙΓΟΥΡΑ (ευτυχώς) αυτό δεν είναι κανόνας, κανόνας είναι να συνεχίζεται το πρόγραμμα και να γίνεται όλο πιο λειτουργικό και σταθερό. Δυστυχώς όμως, όπως είπα οι προγραμματιστές δεν έιναι designers. Παίρνουμε για παράδειγμα το GIMP, πολύ ωραίο προγραμματάκι, χωρίς crashes αλλά με χάλια interface. Δεν τολμώ να το συγκρίνω καν με το αντίστοιχο Photoshop (ξέρω δεν κάνει η σύγκριση αυτή αλλά τελος πάντων)

<Δημήτρης στο http://cylug.org/pipermail/cylug-main/2004-May/002476.html>

Στα FOSS κατά κύριο λόγο, δεν συμμετέχουν ούτε γραφίστες, ούτε άτομα που έχουν όσο χρόνο χρειάζεται η μελέτη των usability και human-program interaction ενός προγράμματος. Όταν μια εταιρία σαν την Adobe συγκεντρώσει τις δυνάμεις της για να βγάλει ένα opensource εργαλείο σαν το photoshop, θα είναι εξίσου δυνατό με το photoshop. Το ίδιο ισχύει και για το AutoCAD, και όλα τα specialized προγράμματα που για μερικά δεν υπάρχει καν FOSS υλοποίηση. (Το ίδιο από την άλλη δεν ισχύει για προγράμματα που έχουν μόνο αλγοριθμική και «αντρική» δουλειά (kernel, web-server, browser, blah).

One-liner: Είναι ατυχής και η σύγκριση ενός FOSS και ενός proprietary προϊόντος του μεγέθους και του είδους του photoshop.
<Δημητρης τελος>

Άρα, χωρίς τα λεφτά των αμερικάνικων πολυεθνικών δεν θα είχαμε το πανέμορφο evolution, ένα φιλικό προς τον χρήστη (επιτέλους) Οffice κτλ κτλ. Δεν είμαι εναντίων αυτής της ιδέας. Αν τα λεφτά αυτά θα εξυπηρετήσουν τον ανοιχτό προγραμματισμό είναι μια χαρά (άσχετο ποιοι θα βγάλουν λεφτά από αυτά). Όταν λέω «εξυπηρετήσουν» όμως δεν εννοώ να μπούν τα OpenOffice και μετά από 2 χρόνια να γίνουν εμπορικά προγράμματα (commericial). Με τη βοήθεια των πολυεθνικών αυτό προχωράμε το Λίνουξ ένα βήμα μπροστά, όμως με ανησυχεί το ενδεχόμενο που ανάφερα πιο πρίν όσων αφορά την εμπορικότητα των προϊόντων

Τώρα, κάτι άλλο που με απασχολούσε ήταν ποια είναι τα κριτίρια για να φύγεις από ένα πρόγραμμα και να πας σε ένα άλλο.. είναι μόνο το functionality ή παίζει ρόλο και οι αξίες πίσω από ένα πρόγραμμα/ΟS (βλ. δεν θα βάλω RH/SuSE γιατί είναι commercial και θα βάλω Debian που δεν είναι). Ναι, παίζει αρκετό ρόλο, όμως όπως είπα το χρήμα δεν είναι κακό πράγμα. Ίσως να είναι η μόνη «καλή» εφαρμογή του καπιταλισμού. Τώρα είμαι με τα Fedora Core 2 και όλα λειτουργούν τέλεια, το Desktop μου είναι υπέροχο κτλ κτλ. Όταν όμως έχω πραγματικά επιλογή, ναι θα χρησιμοποιήσω Debian (θεωρώ ότι πραγματική επιλογή έχεις όταν πρόκειται για server σκοπούς παρά για Desktop, δεν βλέπω λόγο να έχεις Debian σπίτι.. παρόλαυτά αυτή είναι η προσωπική μου ταπεινή άποψη, επειδή δεν είμαι αρκετά advanced, τα FC2 με βολεύουν περισσότερο).

Η πολυεθνικές στον ανοιχτό προγραμματισμό δεν είναι και η καλύτερη επιλογή, είναι όμως η καλύτερη παρούσα επιλογή.

Εις το επανειδήν

ΥΓ: Συγχωρέστε τυχόν ορθογραφικά λάθη, έχω επανεγκαταστήσει το Λίνουξ μου και δεν έχω διορθωτή:)

Τις τελευταίες μέρες μου έχει βγεί ο κο… Έχουν αρχίσει τα A-Levels μου. Χτές είχα Ελληνικά (στο οποίο πήγα εξαιρετικά καλά) και σήμερα έχω Ψυχολογία (ηλίθια ύλη με πολλή παπαγαλία). Μου την δίνει που πρέπει να θυμάμαι τόσα πράγματα. Με την ιστορία είναι σκέτη απόλαυση επειδή έχει ενδιαφέρον, με τη Ψυχολογία είναι πολυ κοψοφλέβικη κατάσταση. Εχτός από αυτά διαβάζω για τα μαθηματικά και τους υπολογιστές. Παράλληλα έχω να τελειώσω το PHP σε μια σελίδα που πρέπει να παραδώσω τις προσεχείς μέρες, και έχω και προβλήματα με τον apache μου που ξαφνικά σταμάτησε να λειτουργεί μετά από ένα upgrade. Επίσης, χτές αναβάθμισα τα Fedora Core 1 σε Core 2. Όλα πήγαν καλά, ξαφνικά μετά από μια επανεκκίνηση δεν βλέπει το usb του πληκτρολογίου και του ποντικιού.. συνεπώς είμαι εχτός μέχρι να βρώ ώρα να το διορθώσω. Θα μείνω για 2-3 μέρες με Debian και βλέπουμε. Πολλή πίεση, πολλοί καφέδες, πολλά νευράκια.. χάλια. Τις επόμενες μέρες υπολογίζω να βρώ λίγο χρόνο να ξεσκάσω και να πάω για κανένα ποτό (που έχω πεθυμήσει..). Δυστυχώς αυτά να νευράκια δεν μου βγήκαν με καλό αφού τα έβγαλα σε μια καλή μου φίλη.. με αποτέλεσμα να μην μιλάμε για καμιά βδομάδα. Τα πράγματα τώρα δείχνουν καλύτερα (ευτυχώς). Θέλω να γράψω κάποιους προβληματισμούς που ξεκίνησαν με ένα distro flame στο mailing list του linux-greek-users και μετά με ένα άρθρο του Δημήτη Γλέζου. Σκεφτόμουν για το μέλλον του Λίνουξ χωρίς τις commercial εταιρίες (βλ Novell, Sun, etc). Σύντομα..

Πάω για ένα καφέ, μπάνιο και εξετάσεις.. Θα τα πούμε τις προσεχείς μέρες

Why doesn’t DOS ever say «EXCELLENT command or filename!»
Γελάει τελευταίος όποιος δεν κατάλαβε το ανέκδοτο.
Αν δεν το έχεις καταφέρει την πρώτη φορά, αυτό σημαίνει ότι δεν θα γίνεις αλεξιπτωτιστής.
(From BlackHumor.gr)

Δυο όμορφα ανέκδοτα που πήρα σήμερα με e-mail:

- Σε τι μοιάζουν το sex και το software;
- Για κάθε έναν που πληρώνει, υπάρχουν εκατοντάδες που το παίρνουν τσάμπα.

Ήταν μια φορά, μέσα στο ίδιο αεροπλάνο, ένας πιλότος, Ο Μάικλ Τζόρνταν, ο Μπίλ Γκέιτς, Ο Δαλάι Λάμα και ένας γύφτος. Σε μια στιγμή, αρπάζει φωτιά το αεροπλάνο και υπήρχαν μόνο 4 αλεξίπτωτα. Παίρνει το ένα ο πιλότος και λέει:
- Εγώ παίρνω το ένα και φεύγω, για τα υπόλοιπα, αποφασίστε μεταξύ σας.
Μετά από λίγο, λέει ο Μ. Τζόρνταν:
- Είμαι ο μεγαλύτερος αθλητής του κόσμου. Για το λόγο αυτό παίρνω ένα αλεξίπτωτο και φεύγω.
Έπειτα από λίγο, λέει ο Μπιλ Γκέιτς:
- Είμαι ο πιο έξυπνος άνθρωπος του κόσμου. Δημιούργησα τα Windows και δεν πρέπει να χαθώ.
Έτσι, παίρνει και αυτός ένα αλεξίπτωτο και πηδάει.
Μετά λέει ο Δαλάι Λάμα:
- Γύφτε παιδί μου, εγώ έχω εξασκηθεί γι` αυτή την ώρα και ήμουν προετοιμασμένος μια ζωή.
Και του απαντάει ο γύφτος:
- Δεν πειράζει καλέ μου άνθρωπε. Ο εξυπνότερος άνθρωπος του κόσμου, μόλις πήρε το σάκο με τις πατάτες μου!

Πρίν λίγες μέρες είχα πάει με καφέ με μια πολύ καλή μου φίλη, και κουβεντιάζαμε. Μεταξύ σοβαρού και αστείου μου λέει, «περνάς υπερβολικά πολλές ώρες μπροστά από τον υπολογιστή σου, get a life, γίνε πιο κοινωνικός». Τότε αμέσως θυμήθηκα ένα άρθρο που είχα διαβάσει σε ένα ελληνικό blog. Στην αρχή ξεκινήσαμε με το IRC γνωρίζοντας πολλή κοσμο, και κάνοντας πολλές δυνατές φιλίες. Μετά άρχισα το ICQ και το MSN και τώρα.. αρκετά χρόνια μετά, τα mailing lists. Μέσα από τα διάφορα mailing lists έχω γνωρίσει πολλούς αξιόλογους ανθρώπους, που η σχέση μας δεν περιορίστηκε στον κυβερνοχώρο.

Την επόμενη μέρα, είχα πάει με ένα από αυτούς του ανθρωπους για μπύρες, και σκεφτόμουνα πόσο άδικο είχε η φίλη μου αυτή, και πόσο λανθασμένη είναι η εικόνα που έχει ο κόσμος για τους «κομπιουτεράκηδες». Γνωριζόμαστε τα τελευταία 5-6 χρόνια και πηγαίνουμε για μπύρες τουλάχιστο μια φορά το μήνα.. το ίντερνετ απλώς διευρύνει τους ορίζοντές σου, δίνοντας σου πιο πολλές επιλογές. Τώρα αν είσαι κοινωνικός ή όχι, εξαρτάται από εσένα και μόνο.

Μετά (ανεπιτυχώς) προσπάθησα να της εξηγήσω γιατί κάθομαι τόσες πολλές ώρες μπορστά από ένα υπολογιστή. Την έβαλα να μου περιγράψει μια ολόκληρη μέρα της, και βγήκαμε στο συμπέρασμα ότι η μόνη στιγμή της μέρας που θα βάλει το μυαλό της να δουλέψει και να προβληματιστεί είναι στην επιλογή υποψηφίων του fame story (μπάμ!). Τότε άρχισα να περιγράφω τι όμορφη πρόκληση είναι ο προγραμματισμός, πόσο όμορφα νοιώθεις όταν το πρόγραμμα έχει τελειώσει, πόσο πεισμωμένος νοιώθεις όταν το πρόγραμμα δεν λέει να γίνει compile και εσύ δεν μπορείς να βρείς το γαμ***νο το error. Στο τέλος της μέρας έχει αποκτήσει περισσότερες γνώσεις, δεν άφησες το μυαλό σου αδρανές, έχεις αποκομίσει εμπειρίες, και έχεις παράξει αποτέλεσμα (και στο σύντομο μέλλον, το χόμπυ σου αυτό θα σου βγάζει τα προς το ζήν).

Για να τελειώνω με τη φλυαρία:
Αρνούμαι να σπαταλώ ώρα σε ηλίθια πράγματα (eg fame story etc) και ας θεωρούμαι snob. Διασκεδάζω όπως όλος ο κόσμος (ίσως και κάπως υπερβολικά) και συνάμα απολαμβάνω να κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή πολλές ώρες (παρά να αποβλακώνομαι μπροστά από μια τηλεόραση). Απανταχού GEEKS μην πτοείστε (ελπίζω να το έγραψα σωστά).

Ψες κατάφερα να κοιμηθώ 9 ολόκληρες ώρες. Καιρό έχει να το κάνω. Τον τελευταίο χρόνο κοιμάμαι περίπου 4 ώρες τη μέρα και πραγματικά το χρειαζόμουν αυτό. Μέχρι τώρα ένοιωθα τη ζάλη από την έλληψη ύπνου, σήμερα πονώ τη μέση μου από την πολλή ώρα μέσα στο κρεβάτι.. είναι πολύ ωραίο. Είμαι ευδιάθετος με όρεξη (that’s a first), you should do it as well!
Στο μεταξύ μιας και μιλάμε για άσχετα, να σας παρακαλέσω όπως αφήνετε και κανένα όνομα στα σχόλια σας, να ξέρω ποιος μιλά. Επίσης, απολογούμε αν μερικά από τα άρθρα μου θεωρούντε geeky. I like ‘em!
Πάω να κάνω μπάνιο και να ξεκινήσω τα μαθηματικά.. Καλή σας μέρα, θα τα πούμε απόψε ή αύριο
Το τραγικό είναι ότι θέλω να κοιμηθώ κι άλλο.. έτσι είναι; Όσο περισσότερο κοιμάσαι τόσο περισσότερο θέλεις να κοιμάσαι; Είναι το ναρκωτικό του τεμπέλη; Ciao

Έχω την συνήθεια να φυλάω αποκόμματα εφημερίδων από άρθρα που μου έκαναν εντύπωση. Μέσα στο συρτάρι μου βρήκα αυτό το άρθρο. Δεν μπορώ να θυμηθώ από ποια εφημερίδα είναι, πάντως το έγραωε ο Γιάννης Ελαφρός στις 2/1/04. Απολαύστε το.. κάθε φορά που βλέπω έτσι άρθρα γεμίζω ελπίδα.. (συγχωρέστε τυχόν ορθογραφικά κτλ)

Linux, η ανοικτή… πληγή του Γκέιτς

Η δεκαετία του ’90 είναι αναμφισβήτητα η δεκαετία της παγκόσμιας διάδοσης του προσωπικού υπολογιστή (PC). Σχεδόν συνώνυμο με το PC έγινε το ευκολόχρηστο λειτουργικό σύστημα Windows της Microsoft. Για τους περισσότερους η εικόνα των Windows είναι ταυτόσημη με τη θέα της οθόνης του υπολογιστή. Κι όμως, η αυτοκρατορία του Μπίλ Γκέιτς αρχίζει να αντιμετωπίζει τα πρώτα μεγάλα προβλήματα. Το δημοτικό συμβούλιο του Μονάχου, της τρίτης σε μέγεθος πόλης της Γερμανίας και κέντρο της τεχνολογικής της δημιουργίας, αποφάσισε να αντικαταστήσεις το λογισμικό της Microsoft από το λειτουργικό σύστημα των 14000 υπολογιστών των δημοτικών υπηρεσιών με το Linux, ένα πρόγραμμα με τελείως διαφορετική λογική. Και αυτό παρά το γεγονός ότι η προσφορά των εταιρειών διανομής του Linux ήταν ακριβότερη από αυτήν της Microsoft (35.7 εκατ. δολάρια έναντι 31.9). Πόσω μάλλον που η εταιρία του Μπίλ Γκέιτς προσέφερε επιπλέον δωρεάν εκπαίδευση του προσωπικού και εκπτώσεις σε άλλα προιόντα της. Μήπως οι γνωστοί για τον ορθολογισμό τους Γερμανοί «τρελάθηκαν»; Τί κρύβεται πίσω από αυτήν την περίεργη, με την πρώτη ματιά απόφαση;

Η ουσία βρίσκεται στην τελείως διαφορετική φιλοσοφία των δυο λογισμικών. Η έρευνα και η δημιουργία του λογισμικού των Windows παραμένει επτασφράγιστο μυστικό της εταιρείας του Μπίλ Γκέιτς. O χρήστης δεν ξέρει τον κωδικό του προγράμματος, δεν μπορεί να επέμβει για να το προσαρμώσει ή να το αναβαθμίσει.

Είναι καταδικασμένος να περιμένει την επόμενη έκδοση των Windows και πληρώνοντας αδρά, για μια ακόμα φορά, για ολόκληρο το λειτουργικό σύστημα να αποκτήσει τις συγκεκριμένες νέες δυνατότητες. Νέες δυνατότητες που από τη Microsoft παρέχονται με το σταγονόμετρο – όπως ο Σεργκέι Μπούμκα ανέβαζε πόντο πόντο το παγκόσμιο ρεκόρ του άλματος επι κοντώ – για να βγαίνουν στην αγορά διαρκώς πανάκριβα πακέτα Windows. Μέσα σε συνθήκες αδιαφάνειας, λογισμικό τριετίας θεωρείται για πέταμα, χωρίς να υπάρχει πραγματικά λόγος.

Από ερασιτέχνες
Το Linux είναι απεναντίας ένα σύστημα «ανοικτής πηγής», που διαμορφώθηκε από ερασιτέχνες, με πρώτο τον Φινλανδό φοιτητή Λίνους Τόναρντς, το 1991, απ’ όπου και το όνομα του συστήματος. Ο Λ. Τόβαρντς, αξιοποιώντας παλιότερα προγράμματα ανοικτής πηγής, διαμόρφωσε το Linux και το παρέδωσε για ελεύθερη χρήση στο ίντερνετ, αποκαλύπτοντας και τον κώδικα, την «ψυχή» του προγράμματος. Όπως και με τα πρώτα βήματα του Napster, το Linux ήταμ – και σε μεγάλο βαθμό παραμένει – κάτι παραπάνο από ένα απλό τεχνολογικό εργαλείο: ένα κίνημα.
Έτσι, λοιπόν, χιλιάδες προγραμματιστές και απλοί χρήστες σε όλο τον κόσμο, κοινωνοί των ψηφιακών κοινοτήτων του Linux, βελτιώνουν και αναβαθμίζουν συνεχώς το πρόγραμμα, διαμορφώνουν χρηστικά λογισμικά (για το ίντερνετ, για το γραφείο κ.λπ.) και τα απελευθερώνουν στο Διαδίκτυο, απ’ όπου ο καθένας μπορεί να το προμηθευτεί τελείως δωρεάν!!
Από άποψη δυνατοτήτων, το Linux δεν υστερεί σε τίποτα σε σχέση με τα Windows. Ο κύριος Αλ. Κουλουμπρής, πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων χρηστών Ίντερνετ (ΕΕΧΙ), μιλώντας στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Magaz», τονίζει ότι η Ένωση από την αρχή στήριξε το δίκτυο της αποκλειστικά σε Linux. «Aπό το 1993 μέχρι σήμερα τα μηχανήματα με Linux παραμένουν σε λειτουργία, με συνεχείς online αναβαθμίσεις, επιδεικνύοντας άψογη συμπεριφορά», γράφει. Η επιλογή του συστήματος ανοικτής πηγής έγινε γιατί έχει μεγαλύτερη σταθερότητα, υπάρχει πληθώρα διαθέσιμων εφαρμογών, στηρίζεται στην εμπειρία των διαχειριστών του συστήματος και έχει ανύπαρκτο κόστος αρχικής κτήσης.

Απρόβλεπτο κόστος
Παρόμοια είναι και η λογική του δήμου Μονάχου. «Ανησυχούσαμε για το απρόβλεπτο και μακροπρόθεσμο κόστος των διαρκών αναβαθμίσεων που απαιτεί η Microsoft» τονίζει η κ. Στρόμπλ, μέλος του δημοτικού συμβουλίου. «Η φιλοσοφία της Microsoft είναι να μας εξαναγκάζει σε αλλαγή του λογισμικού κάθε πέντε χρόνια». Με το σύστημα ¨ανοικτής πηγής» θα επιλέγουμε εμείς πότε και τί θα κάνουμε».
Το ανησυχητικό για την εταιρία του Μπίλ Γκέιτς είναι ότι και άλλοι δήμοι της Γερμανίας προσανατολίζονται σε ανάλογες κινήσεις, ενώ ήδη η περιφέρεια της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία αποφάσισε τη χρήση λογισμικού «ανοικτής πηγής» (υπάρχουν και άλλα πέρα από το Linux) στους υπολογιστές της. Τα παραδείγματα αυτά φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες, που δεν θέλουν να είναι εξαρτημένες από τις αποφάσεις ενός και μόνο παγκοσμίου υπερμονοπωλίου.

Οι ψηφιακοί ιοί
Οι τάσεις αμφισβήτησης της Microsoft ενισχύθηκαν από την πρόσφατη επίθεση ψηφιακών ιών στο Διαδύκτιο. Η επιδρομή των Sobig λεηλάτησε αποκλειστικά τα PC (τα Macintosh ήταν απρόσβλητα) και μάλιστα ειδικά αυτά που φέρουν λογισμικό Microsoft. Όπως σημείωνε ο βρετανικός «Observer», «oι ιοί αναπτύχθηκαν από την αδυναμία της Microsoft» έτσι ώστε «οι χρήστες των Μacintosh και του Linux να αισθάνονται ευτυχείς που ανήκουν στη μειοψηφία».
Δεν πρόκειται μόνο για την ανακάλυψη των όντως πολλών «αμυντικών» αδυναμιών που έχουν τα συστήματα Windows. Πολλοί αναλυτές του δικτυωμένου κόσμου επισημαίνουν και μια άλλη παράμεντρο: Η σημερινή συντριπτική κυριαρχία της Microsoft έχει δημιουργήσει ένα είδος …. μονοκαλλιέργειας.
Όπως στη γεωργία η καλλιέργεια αποκλειστικά ενός προιόντος δημιουργεί κίνδυνο μια αρρώστια να πλήξει ολόκληρη την παραγωγή, έτσι και στον ψηφιακό κόσμο η ύπαρξη ενός και μόνου λογισμικού τον κάνει εξαιρετικά ευάλωτο σε μια ψηφιακή καταιγίδα.